• «ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΔΙΧΩΣ ΤΕΛΟΣ», 40 Εκκλησιών 3 – Ορεστιάδα τηλ. 25520-21440 κινητό 6974 360 200

  • Posts found under: ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ

    Οι 20 καλύτερες συμβουλές για γονείς που θα ακούσετε ποτέ!

    Ένα από τα μεγαλύτερα site του κόσμου, το ivillage του δικτύου NBC, ζήτησε από τους καλύτερους αμερικανούς παιδοψυχολόγους να επιλέξουν ανάμεσα στις πολλές συμβουλές που δίνουν στους γονείς-πελάτες τους την πιο σημαντική. Κι εκείνοι κατέληξαν στις ακόλουθες:

    Οι 20 καλύτερες συμβουλές για γονείς που θα ακούσετε ποτέ!

    1. Προσπάθησε να καταλάβεις τι είναι αυτό που σου λέει το παιδί
    «Ο νούμερο  1 κανόνας είναι να θυμόμαστε ότι τα παιδιά εκφράζουν ό,τι σκέφτονται, νιώθουν και χρειάζονται μέσα από τη συμπεριφορά τους», σύμφωνα με τη Δρ. Σάρα Κλάγκσμπουργκ, ψυχοθεραπεύτρια στη Ν. Υόρκη. Ακόμα κι όταν κάνουν το αντίθετο από αυτό που ζητήσαμε, κάτι θέλουν να μας πουν. Δουλειά του γονιού είναι να ανακαλύψει τι κρύβεται πίσω από κάθε συμπεριφορά.

    2. Κλείσε το κινητό σου όταν μπαίνεις στο σπίτι
    «Όταν περνάτε χρόνο με το παιδί, κάντε ό,τι είναι δυνατό για να είστε πραγματικά κοντά του –ακόμα κι αν διαθέτετε μόνο ένα λεπτό», λέει ο Δρ. Ντέιβις. «Το πιο πολύτιμο πράγμα που μπορείτε να προσφέρετε στα παιδιά σας είναι η προσοχή και ο χρόνος σας.

    3. Να θυμάσαι το «Φαινόμενο του Σπασμένου Μπισκότου»
    Για έναν ενήλικα, το να σπάσει ένα μπισκότο δεν είναι και τίποτα σημαντικό. Για τα παιδιά όμως είναι μια ένδειξη ότι ο κόσμος έχει γυρίσει ανάποδα. Δεν το περιμένουν, δεν το επιθυμούν και δεν έχουν τον τρόπο να το διαχειριστούν. Σκεφτείτε το κάθε φορά που σπεύδετε να υποτιμήσετε τα συναισθήματα των παιδιών σας,

    4. Βοήθησε το παιδί να εκφράζει με λέξεις αυτό που νιώθει
    Αντί να πείτε «γιατί πέταξες κάτω το παιχνίδι;», πείτε «πέταξες κάτω το παιχνίδι σου για να τραβήξεις την προσοχή της μαμάς; Ξέρω ότι θέλεις να παίξουμε μαζί αλλά πρέπει να περιμένεις λίγο μέχρι να αλλάξω πάνα στο αδερφάκι σου». Όταν το παιδί διαπιστώνει ότι αντιλαμβάνεστε τι ακριβώς του συμβαίνει, νιώθει ότι είστε κοντά του και το στηρίζετε.

    5. Ρίξε τους ρυθμούς
    «Προσπαθήστε να επικρατούν στο σπίτι σας χαλαροί ρυθμοί», λέει η Δρ. Γιοχάνα Έργουιτζ, σύμβουλος γονέων στη μη κερδοσκοπική οργάνωση Resources for Infant Educators. Γιατί πρέπει να αλλάξετε πάνα στο μωρό μέσα σε μισό λεπτό; Αφιερώστε χρόνο σε ό,τι κάνετε, εξηγώντας στο παιδί τι συμβαίνει σε κάθε βήμα της διαδικασίας και περιμένοντας τη δική του αντίδραση. Με αυτό τον τρόπο, ακόμα και μια βαρετή δουλειά του σπιτιού μπορεί να γίνει μια ευκαιρία να δεθείτε με τα παιδιά σας και να τα κάνετε να σας εμπιστεύονται.

    6. Μην αγχώνεσαι όταν κλαίει
    Το κλάμα δεν είναι κάτι κακό. Είναι ο τρόπος που έχουν τα παιδιά να αντιμετωπίζουν τις ορμόνες του στρες. Γι’ αυτό συνήθως νιώθουν πιο ήρεμα μετά από ένα κλάμα. Αντί να το παρακαλάτε να σταματήσει, εξηγήστε του ότι μπορεί να κλάψει, εάν αυτό θέλει, κι ότι θα περιμένετε μέχρι να ηρεμήσει.

    7. Σταμάτα να προσπαθείς να γίνεις η «σούπερ μαμά»
    «Ο τέλειος γονιός απλά δεν υπάρχει, γι’ αυτό εάν προσπαθείτε να γίνετε τέλεια μαμά θα καταλήξετε να νιώθετε απογοητευμένη, τόσο από τον εαυτό σας όσο και από το παιδί σας», λέει η Σούζαν Λάντον, οικογενειακή θεραπεύτρια στο Λος Άντζελες. Αποδεχτείτε ότι θα κάνετε λάθη και θα μαθαίνετε από αυτά. Σταματήστε να συγκρίνετε τον εαυτό σας με άλλες μαμάδες. Ούτε εκείνες είναι τέλειες, όπως νομίζετε.

    8. Άρχισε να συνηθίζεις να ζεις με ενοχές
    Το να μεγαλώνεις παιδιά είναι άθλημα αντοχής όχι ταχύτητας. Εάν επιλέξετε να πιείτε καφέ με τις φίλες σας αντί να πάτε το παιδί να δει τη νέα ταινία της Disney, αποδεχτείτε το και φροντίστε να αναπληρώσετε την επόμενη μέρα ή έστω… κάποια μέρα! Μην ξεχνάτε ότι η δική σας ευτυχία είναι εξίσου σημαντική.

    9. Παραδέξου τα λάθη σου
    Εάν πιστεύετε ότι βάλατε τις φωνές χωρίς λόγο, τραβήξατε το παιδί από το χέρι πολύ απότομα ή είπατε κάτι που δεν έπρεπε, δώστε λίγο χρόνο στον εαυτό σας να ηρεμήσει και μετά εξηγήστε στο παιδί τι ακριβώς συνέβη. Εάν θέλετε να λέει «συγνώμη» όταν κάνει λάθη, θα πρέπει πρώτα να το ακούσει από εσάς.

    10. Άσε το παιδί να αναπτύξει τη δική του προσωπικότητα
    Αντί να επιδιώκετε να «χτίσετε» το χαρακτήρα του παιδιού σας, προσπαθήστε να ανακαλύψετε ποιος είναι. Κι αποδεχτείτε τον, ακόμα κι αν δεν είναι αυτό ακριβώς που είχατε στο νου σας.

    11. Δώσε του τον έλεγχο σε κάποια πράγματα
    Τα παιδιά έχουν την ανάγκη να νιώθουν ότι κρατούν το τιμόνι της ζωής τους. Και κάποια στιγμή θα πρέπει να το κάνουν στ’ αλήθεια, γι’ αυτό βοηθήστε τα να προετοιμαστούν. Δώστε τη δυνατότητα στο παιδί να διαλέγει –αλλά μέσα από ένα μικρό αριθμό επιλογών (π.χ. «θέλεις αύριο να φάμε αρακά ή φασολάκια;»). Η ηλικία του παιδιού θα καθορίσει πόση «εξουσία» θα του αφήσετε.

    12. Δίδαξέ του πώς να διαχειρίζεται την απογοήτευση
    Η ζωή είναι γεμάτη απογοητεύσεις και το παιδί πρέπει να το μάθει αυτό από μικρή ηλικία. Ακόμα κι αν σας είναι δύσκολο να το βλέπετε να πικραίνεται, αφήστε το να το βιώσει. Εάν, για παράδειγμα, ο πύργος που φτιάχνει με τα τουβλάκια του γκρεμιστεί, κατανοήστε πόσο δυσάρεστο είναι για το παιδί (βλ. Νο 3), αφήστε το να κλάψει εάν θέλει (βλ. Νο 6) και δείξτε του με ποιο τρόπο μπορεί να τον ξαναφτιάξει πιο γερό!

    13. Ο ύπνος είναι σημαντικός
    Ο ύπνος είναι απαραίτητος για την εξέλιξη του εγκεφάλου, τη συγκέντρωση, την ανάπτυξη και την ξεκούραση του παιδιού. Δείτε εδώ πόσες ώρες πρέπει να κοιμάται ένα παιδί, ανάλογα με την ηλικία του.

    14. Ποτέ μην προσπαθήσεις να εξαπατήσεις ένα παιδί
    Μην του πείτε ότι πηγαίνετε στον παιδότοπο ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται να πάτε στον οδοντίατρο. Ακόμα κι όταν η αλήθεια θα το αναστατώσει, είναι πιο σημαντικό να ξέρει ότι μπορεί πάντα να σας εμπιστεύεται, αλλά και να προετοιμάζεται ψυχολογικά για ό,τι πρόκειται να αντιμετωπίσει.

    15. Οι εκρήξεις θυμού δεν σημαίνουν ότι κάτι κάνεις λάθος
    Να θυμάστε ότι η συμπεριφορά του παιδιού δεν αντικατοπτρίζει σε κάθε περίπτωση τη δική σας δουλειά ως γονείς. Ακόμα κι αν χτυπιέται στο πάτωμα στο διάδρομο του σούπερ μάρκετ ή αρνείται πεισματικά να βγει από το αυτοκίνητο μπροστά σε όλο τον κόσμο, κανείς δεν σκέφτεται ότι είστε κακή μαμά. Ίσως απλώς να πεινάει ή να νυστάζει.

    16. Κάποια πράγματα πρέπει να είναι σταθερά
    Το καθημερινό πρόγραμμα και η ρουτίνα κάνουν τα παιδιά να νιώθουν ασφάλεια γιατί έχουν ανάγκη να ξέρουν ότι κάποια πράγματα είναι απολύτως προβλέψιμα. Το ίδιο ισχύει και σε ό,τι αφορά τα θέματα πειθαρχίας. Τα παιδιά πρέπει να ξέρουν ποιοι είναι οι κανόνες και ότι ισχύουν κάθε φορά.

    17. Διάλεξε ποιες μάχες θα δώσεις
    Πειράζει πραγματικά εάν θέλει να βάλει πάλι το ίδιο μπλουζάκι; Ή εάν πιάσει την πίτα με το χέρι στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι με τα πεθερικά; Σκεφτείτε πότε κάτι είναι τόσο σημαντικό που σηκώνει αντιρρήσεις και πότε μπορείτε απλώς να αφήσετε το παιδί να κάνει ό,τι το ευχαριστεί.

    18. Μην λες σε ένα παιδί τι πρέπει να νιώθει
    Πόσες φορές δεν λέμε «δεν έχεις τίποτα», ενώ έχει μόλις πέσει και χτυπήσει. Συνήθως το κάνουμε με την ελπίδα ότι υποβιβάζοντας τη σημασία ενός γεγονότος θα βοηθήσουμε το παιδί να το χειριστεί πιο εύκολα. Έτσι, όμως, δεν θα μάθουμε ποτέ τι πραγματικά νιώθει το παιδί μας.

    19. Μην τα παίρνεις όλα σοβαρά
    Οι πιο πολλοί γονείς διαπιστώνουν ότι όλα κυλούν πιο εύκολα με το δεύτερο παιδί τους, επειδή έχουν λιγότερο άγχος και αγωνία για ό,τι γίνεται και περισσότερη διάθεση να απολαύσουν κάθε στιγμή μαζί του. Θυμηθείτε: ποτέ δεν υπάρχει ο σωστός ή ο λάθος τρόπος. Πάρτε μια βαθιά ανάσα και φροντίστε να περνάτε καλά κάθε μέρα σας ως γονείς.

    20. Οι αγκαλιές και τα φιλιά κάνουν μόνο καλό
    Εάν θέλετε το παιδί σας όταν θα βγει μόνο του στον κόσμο να νιώθει ασφάλεια, ενθουσιασμό και αυτοεκτίμηση, μην ξεχνάτε ποτέ να κάνετε κάθε μέρα τέσσερα πράγματα: να το κοιτάτε στα μάτια, να το αγκαλιάζετε, να το φιλάτε και να του λέτε «σ’ αγαπώ».

    Περισσότερα

    7 πρακτικές συμβουλές για να μεγαλώσουμε καλά παιδιά

    Κάθε γονιός θέλει, όταν μεγαλώσουν τα παιδιά του, να γίνουν καλοί άνθρωποι – συμπονετικοί, ευγενικοί, ηθικοί, με κατανόηση και ευαισθησίες. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι αυτό δεν είναι κάτι που μπορούν τα παιδιά να το πετύχουν από μόνα τους. Απαραίτητη προϋπόθεση αποτελεί η ανατροφή που θα πάρουν από τους γονείς τους, με τη βοήθεια και την καθοδήγησή τους. Σύμφωνα με τους ερευνητές του Χάρβαρντ στην Ανθρώπινη Ανάπτυξη, υπάρχουν κάποιες κατευθυντήριες γραμμές που μπορούν ν’ ακολουθήσουν οι γονείς στην ανατροφή των παιδιών τους. Πρόκειται για 7 tips, που θα μας βοηθήσουν στην πράξη να μεγαλώσουμε καλά παιδιά:

    7 πρακτικές συμβουλές για να μεγαλώσουμε καλά παιδιά

    1. Αφιερώστε καθημερινά χρόνο στα παιδιά σας και συζητήστε μαζί τους

    Όταν περνάτε συστηματικά χρόνο με τα παιδιά, μαθαίνουν από εσάς τους ίδιους τι θα πει «νοιάζομαι» και «φροντίζω». Δείξτε τους την αγάπη σας και το πραγματικό ενδιαφέρον σας, ενθαρρύνετε τις προσπάθειές τους και επιβραβεύστε τα επιτεύγματά τους, μιλήστε ουσιαστικά μαζί τους κάνοντάς τους ερωτήσεις και υποστηρίξτε τα με όλη σας τη δύναμη. Μια αμοιβαία σχέση σεβασμού και αγάπης ανάμεσα σ’ εσάς και τα παιδιά σας θα τους μάθει πώς είναι στ’ αλήθεια οι καλές σχέσεις, ώστε να τις επιδιώξουν και αργότερα, στη δική τους ζωή.

    2. Γίνετε το πρότυπο που ψάχνουν στη ζωή τους

    Τα παιδιά θα σεβαστούν αυτό που τους λέτε να κάνουν, όταν σας βλέπουν να το τηρείτε πρώτα εσείς. Οπότε να είστε απόλυτα συνεπείς και προσεκτικοί στις αξίες και τις αρχές που τους ζητάτε να υιοθετήσουν: ειλικρίνεια, ανθρωπιά, συνεργασία κτλ. Να τους το λέτε όταν κάνετε κάτι λάθος και να τους μιλάτε για τον τρόπο που προσπαθείτε να το διορθώσετε, ενθαρρύνοντας την ομαδικότητα μέσα στην οικογένεια. Μην ξεχνάτε να τους υπενθυμίζετε πόσο σημαντική είναι η εμπιστοσύνη σε μια σχέση, καθώς και το να ζητάμε τη βοήθεια και τη συμβουλή των ανθρώπων που αγαπάμε.

    3. Δώστε τους ξεκάθαρα μηνύματα και προτεραιότητες

    Το να νοιαζόμαστε για τους ανθρώπους που αγαπάμε είναι η βασική μας προτεραιότητα και οφείλουμε να το δείχνουμε ξεκάθαρα στα παιδιά μας. Έτσι μόνο θα μάθουν πόσο σημαντικό είναι να επιλύουμε τα ζητήματά μας έχοντας πάντα στο μυαλό μας τους ανθρώπους που ενδεχομένως να επηρεάσουν οι αποφάσεις και οι πράξεις μας.

    4. Δώστε τους ευκαιρίες για να αναλαμβάνουν ευθύνες

    Όταν ζητάτε από τα παιδιά να κάνουν δουλειές στο σπίτι ή να προσφέρουν τη βοήθειά τους στους άλλους, τους δίνετε την ευκαιρία να γίνουν υπεύθυνα. Μάθετέ τους να νοιάζονται για τους συνανθρώπους τους και να μην ξεχνάτε να εκφράζετε την ευγνωμοσύνη και την εκτίμησή σας, για να τα παρακινήσετε να κάνουν κομμάτι της καθημερινότητάς τους αυτή την πρακτική.

    5. Βοηθήστε τα να αντιλαμβάνονται τις δυσκολίες των άλλων ανθρώπων

    Τα παιδιά συνήθως νοιάζονται για το στενό κύκλο της οικογένειας και των φίλων τους. Για να διευρύνετε το ενδιαφέρον τους, προσπαθήστε να τους μιλήσετε για πράγματα που συμβαίνουν στον υπόλοιπο κόσμο, πέρα από αυτά που εμείς βιώνουμε. Ενθαρρύνετέ τα να ακούνε τους άλλους ανθρώπους, ιδιαίτερα εκείνους που ενδέχεται να είναι διαφορετικοί, για να τους καλλιεργήσετε την κατανόηση και τη συμπόνια.


    6. Ενθαρρύνετέ τα να αναλαμβάνουν δράση

    Όταν τα παιδιά έρχονται αντιμέτωπα με κάποιο ζήτημα, βοηθήστε τα να αναλάβουν δράση και να μιλήσουν γι’ αυτό, προκειμένου να το επιλύσουν μέσα από τη συνεργασία. Ενθαρρύνετε τον εθελοντισμό και την ομαδικότητα, και δώστε τους την ευκαιρία να μιλήσουν για ηθικά διλήμματα που προκύπτουν στη ζωή μας.

    7. Βοηθήστε τα ν’ αναγνωρίζουν τα συναισθήματα και να έχουν αυτοέλεγχο

    Ενθαρρύνετε τα παιδιά σας να αναγνωρίζουν τα συναισθήματά τους και δώστε τους τα «εργαλεία» να μπορούν να ελέγχουν τα όριά τους και τον εαυτό τους. Έτσι, θα μπορούν να επιλύσουν και ενδεχόμενες συγκρούσεις με άλλους, κατανοώντας και τα συναισθήματα που εκείνοι βιώνουν.

    Από: Ζαχαρία Πηνελόπη

    imommy

    Περισσότερα

    8 βήματα για υγιή παιδιά

    Το πρώτο πράγμα που θέλει κάθε μαμά για το παιδί της είναι να είναι υγιές. Για να εξασφαλίσετε ότι το μικρό θα σας θα είναι «γερό και δυνατό» ακολουθήστε τα παρακάτω βήματα:

    8 βήματα για υγιή παιδιά
    • Επαρκής ύπνος: Στην παιδική ηλικία ο ύπνος είναι απαραίτητος για την ομαλή ανάπτυξη των παιδιών, γι’ αυτό βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας κοιμάται καλά και όσο πρέπει ανάλογα με την ηλικία του.

     

    • Υγιεινή διατροφή: Τα τελευταία χρόνια η παιδική παχυσαρκία έχει εξελιχθεί σε μάστιγα, γι’ αυτό φροντίστε το παιδί σας να τρέφεται σωστά και υγιεινά. Δεν είναι θέμα εξωτερικής εμφάνισης, είναι πρωτίστως θέμα υγείας.

     

    • Φυσική δραστηριότητα: Για να αναπτυχθεί και να δυναμώσει το κορμί τους τα παιδιά πρέπει να τρέχουν, να παίζουν, να κάνουν ποδήλατο και γενικά να σηκώνονται από τον καναπέ και το θρανίο.

     

    • Επαφή με τη φύση: Σε κανέναν δεν αρέσει να μεγαλώνει κλεισμένος μέσα σε τέσσερις τοίχους. Ήλιος, αέρας, θάλασσα, εκδρομές στην ύπαιθρο είναι απαραίτητα συστατικά για καλή υγεία και ευεξία.

     

    • Σωστή στοματική υγιεινή: Με απλά λόγια, καθημερινό πλύσιμο των δοντιών και τακτικές επισκέψεις στον οδοντίατρο.

     

    • Προσοχή στα μάτια: Υπάρχουν παθήσεις των ματιών, που αν δε διαγνωστούν και δεν αποκατασταθούν νωρίς (π.χ. αμβλυωπία), γίνονται μόνιμες. Γι’ αυτό μην αμελείτε τις επισκέψεις στον οφθαλμίατρο.

     

    • Εμβόλια: Τα εμβόλια σώζουν ζωές και σε αυτά οφείλουμε την εξαφάνιση πολλών θανατηφόρων ασθενειών του παρελθόντος, όπως ο τέτανος.

     

    • Κοινωνικές επαφές: Ή για να το πούμε πιο απλά, τα παιδιά έχουν ανάγκη από παιδιά για να παίζουν και να είναι ευτυχισμένα.
    Περισσότερα

    Πώς το χιούμορ μπορεί να βοηθήσει τους γονείς στις δύσκολες στιγμές

    Να μία κατάσταση γνώριμη σε όλες τις μαμάδες: ζητάμε από το παιδί μας να μαζέψει τα πράγματά του από το πάτωμα ή να τελειώσει το φαγητό του, και αυτό αντιδρά επιθετικά και με αγένεια. Όταν όλοι οι τρόποι χειρισμού που έχουμε δοκιμάσει – άμεση επίπληξη, ήρεμη συζήτηση ή και τιμωρία – έχουν αποτύχει, τι θα λέγατε να καταφύγετε στο χιούμορ; Εμείς πάντως λέμε ότι το χιούμορ μπορεί να είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος να εκτονωθεί η ένταση, αρκεί να επιστρατεύεται με τον σωστό τρόπο και στη σωστή περίσταση. Άλλωστε, στη ζωή ο κάθε άνθρωπος πρώτα μαθαίνει να γελάει και μετά να μιλάει και να περπατάει. Ας εμπιστευτούμε λοιπόν τα μηνύματα που μας δίνει η φύση μας!

    Πώς το χιούμορ μπορεί να βοηθήσει τους γονείς στις δύσκολες στιγμές

    Πώς να χρησιμοποιούμε το χιούμορ

    Να κάτι συχνό: το παιδί μάς αποδίδει έναν κοροϊδευτικό χαρακτηρισμό όταν του ζητάμε κάτι. Αντί να το μαλώσετε, μπορείτε να του ζητήσετε συνωμοτικά: «Σςςςςςς!!! Δεν έχουμε πει ότι αυτό είναι το συνθηματικό μας όταν παίζουμε μόνοι μας; Θα το ακούσει κανείς και θα μας το κλέψει!» Ή όταν θέλετε να συγυρίσει το δωμάτιό του, μπορείτε να μπείτε σε αυτό με θεατρικό τρόπο, αναπαριστώντας τον αγαπημένο του ήρωα κινούμενων σχεδίων και απευθύνοντάς του το ανάλογο μήνυμα.

    Μη διστάζετε να μπαίνετε σε παιχνίδια ρόλων με το παιδί σας, γιατί τα παιδιά είναι πάντα σε ετοιμότητα για κάτι τέτοιο. Αρνείται να ντυθεί για να βγείτε έξω; Προτείνετέ του να παίξετε ένα παιχνίδι όπου ντύνετε τις κούκλες/λούτρινά του πρώτα –απλά προνοείστε αρκετό χρόνο πριν την έξοδο! Θέλετε να του μάθετε πώς να είναι ευγενικό στο κοινωνικό του περιβάλλον; Παίξτε κουκλοθέατρο, όπου η αγενής κουκλίτσα διακωμωδείται πλήρως και υποβαθμίζεται η αξία της στα μάτια του παιδιού σας. Αρχίζει να κάνει έντονες κινήσεις φωνάζοντας στο σούπερ μάρκετ ότι θέλει παραπάνω γλυκά; Πιάστε του τα χέρια και ακολουθήστε τις κινήσεις του σαν να χορεύατε μαζί: «Μου θυμίζει έναν χορό που είδαμε σε αυτό το ντοκυμαντέρ, θυμάσαι τα βήματα;»

    Πότε να χρησιμοποιούμε το χιούμορ

    Να θυμάστε πάντα ότι γελάμε με την κατάσταση που έχει προκληθεί και όχι με το παιδί μας. Αν για παράδειγμα το παιδί πάνω στο θυμό του αφού μας έχει βρίσει, πάει να φύγει από το δωμάτιο και γλιστρήσει άτσαλα στο πάτωμα – χωρίς βέβαια να χτυπήσει – μπορούμε να γελάσουμε με το συμβάν, κάνοντάς το κι αυτό να γελάσει: «Συγνώμη που γελάω…αλλά τι να κάνουμε είναι αστείο! Δεν είναι χαζό να τσακωνόμαστε;». Αυτή μπορεί να είναι μία στιγμή χαλαρότητας μέσα στη γενική αναστάτωση, όπου ερχόμαστε ξανά κοντά στο παιδί μας και συνειδητοποιούμε το πόσο υπερβολικά ήταν όσα προηγήθηκαν.

    Ποτέ όμως δε γελάμε με κάτι που ξέρουμε ότι είναι σημαντικό για το παιδί, όπως οι φόβοι του και οι απόψεις του, γιατί αυτό απλούστατα θα το πληγώσει και θα το απομακρύνει ακόμα περισσότερο από μας. Και επειδή εσείς είστε το κύριο πρότυπο στη ζωή του, θα πρέπει στην καθημερινότητα να μη φοβάστε να γελάτε ακόμα και με τον εαυτό σας και να αυτοσαρκάζεστε: «Δεν μπορώ να καταλάβω τι μ’ έπιασε και θύμωσα τόσο με αυτήν την κυρία που με σκούντησε σήμερα στο λεωφορείο. Μάλλον είχα κακή διάθεση, δεν εξηγείται αλλιώς!»

    gelio

    Γιατί το χιούμορ δουλεύει

    Το πιο επιβαρυντικό στοιχείο όταν είμαστε σε διαμάχη με το παιδί μας, είναι ότι γκρεμίζεται αυτές τις στιγμές η γέφυρα επικοινωνίας ανάμεσα σε γονιό και παιδί , με αποτέλεσμα ο καθένας να περιχαρακώνεται στη θέση του και η ένταση όλο και να αυξάνεται και να πληγώνονται και οι δύο στο τέλος. Δεν το θέλουμε αυτό! Αυτό που θέλουμε, ακόμα κι όταν προσπαθούμε να επιβάλλουμε πειθαρχία στο παιδί μας, είναι να διατηρείται στέρεη αυτή η γέφυρα. Και τι καλύτερο γι’αυτό, από το να μιλήσουμε τη «γλώσσα» του παιδιού μας, που δεν είναι άλλη από αυτή του παιχνιδιού και της διακωμώδησης; Επίσης, το χιούμορ μάς βοηθά να πάρουμε κάποια απόσταση από την κατάσταση, να την απαλύνουμε, και να δούμε και εμείς και το παιδί ότι δεν είναι τελικά και τόσο τραγική όσο πιστεύαμε όταν ήμαστε υπό συναισθηματική φόρτιση.

    Ναι, αλλά μήπως θα κακομάθω το παιδί μου με το χιούμορ;

    Το ότι εισάγετε το χιούμορ στις στιγμές έντασης με το παιδί σας, δε σημαίνει ότι δίνετε το μήνυμα ότι δεν υπάρχουν συνέπειες από τη συμπεριφορά του. Απλά αυτές οι συνέπειες με τη διαμεσολάβηση του χιούμορ, επικοινωνούνται με έναν συναινετικό, αντί για συγκρουσιακό τρόπο. Το χιούμορ δε σημαίνει ότι επιβραβεύει μία αρνητική συμπεριφορά. Μπορεί όμως να χτίσει την κατάλληλη γέφυρα ώστε το παιδί να καταλάβει γιατί αυτό που έκανε ήταν λάθος. Αν κρατάμε υπόψη ότι συχνά η κακή συμπεριφορά του παιδιού μας προέρχεται από τριγμούς στη γέφυρα αυτή, τότε σίγουρα μπορούμε να αφήσουμε μία καλή θέση για το χιούμορ στο σπίτι μας.

    Περισσότερα

    5 συμβουλές για ευτυχισμένα παιδιά

    Στην ουσία δεν υπάρχουν συνταγές επιτυχίας για την ευτυχία, ούτε και είναι μια μόνιμη κατάσταση. Σίγουρα όμως υπάρχουν κάποιες μέθοδοι στην ανατροφή των παιδιών που τα φέρνουν λίγο πιο κοντά στην κατάκτησή της:

    5 συμβουλές για ευτυχισμένα παιδιά

     

    • Φροντίστε να περνάτε όμορφες στιγμές μαζί, στιγμές που γεμίζουν με θετική διάθεση την ψυχή τους και λειτουργούν ως παρακαταθήκη για το μέλλον.

     

    • Να νιώθουν ότι είσαστε πάντα δίπλα τους, όχι μόνο στα εύκολα αλλά και στα δύσκολα. Το παιδί πρέπει να νιώθει ασφάλεια, εμπιστοσύνη και έμπρακτο ενδιαφέρον για οτιδήποτε βιώνει ή σκέφτεται.

     

    • Να βλέπουν ότι, ακόμα κι αν αποτυγχάνουν κάπου, αναγνωρίζετε την προσπάθεια (ενίοτε την επιβραβεύετε κιόλας) και δεν είσαστε μόνιμα επικριτικοί.

     

    • Όταν μεγαλώνετε τα παιδιά σας παροτρύνοντάς τα συνεχώς να βλέπουν τη θετική πλευρά μιας άσχημης κατάστασης και να μην το βάζουν κάτω, είναι δυνατόν να μη νιώθουν ευτυχισμένα στη ζωή τους;

     

    • Διδάξτε τα να βάζουν στόχους και να κυνηγούν τα όνειρά τους χωρίς συμβιβασμούς και χωρίς να ακούνε όσους τυχόν προσπαθήσουν να τα αποθαρρύνουν.

     

    Περισσότερα

    Δεχτείτε τα παιδιά σας όπως είναι, όχι όπως θα έπρεπε να είναι!

    Άν θέλουμε τα παιδιά μας να πιστέψουν ότι αξίζουν, πρέπει ειλικρινά να τα δεχτούμε όπως είναι, με όλες τις ατέλειές τους. Πολλοί γονείς πιστεύουν ότι, επιμένοντας να κατακρίνουν τις ατέλειες των παιδιών τους, θα τα βοηθήσουν να βελτιωθούν. Στην πραγματικότητα, αυτή η αντιμετώπιση φέρνει ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα. Τα παιδιά αποθαρρύνονται.

    Δεχτείτε τα παιδιά σας όπως είναι, όχι όπως θα έπρεπε να είναι!

    Φανταστείτε πώς θα νιώθατε αν σας θύμιζαν συνέχεια τα λάθη σας. Θα νιώθατε ότι αξίζετε; Φυσικά όλοι μας έχουμε περιθώρια για βελτίωση, αλλά δεν είναι αυτό που μας απασχολεί τώρα. Το θέμα είναι ότι οι άνθρωποι δε μπορούν να βελτιωθούν αν δεν νιώσουν αρκετά καλά με τον εαυτό τους, ώστε να πιστέψουν οτι μπορούν να βελτιωθούν.

    Φανταστείτε τώρα πως θα νιώθατε αν ενθαρρυνόσασταν συνέχεια και ξέρατε ότι μέσα στην οικογένεια σας εκτιμούν.

    Πιστεύουμε ότι εκτιμάμε τα παιδιά μας, και τους το λέμε με λόγια. Συχνά, όμως, οι πράξεις μας έρχονται σε αντίθεση με τα λόγια μας. Λέμε στα παιδιά μας ότι είναι υπέροχα και κατόπιν δείχνουμε δυσαρέσκεια όταν δεν ικανοποιούν τις δικές μας απαιτήσεις.

    Πρέπει να μάθουμε να ξεχωρίζουμε το έργο από αυτόν που το κάνει.

    Τα παιδιά δεν ενεργούν πάντα όπως θέλουμε εμείς. Πρέπει να τους δώσουμε το μήνυμα ότι τα εκτιμάμε σαν ανθρώπους άσχετα από την επιτυχία τους.

    Παράδειγμα: Σε ένα διαγώνισμα ορθογραφίας, η Μαρία έκανε πέντε λάθη στις είκοσι λέξεις. Αντί ο γονιός να επιμείνει στα πέντε λάθη, θα μπορούσε να τονίσει τις δεκαπέντε λέξεις που έγραψε σωστά. Δίνοντας έμφαση στο θετικό, δίνουμε στη Μαρία την αίσθηση ότι είναι εντάξει. Ξέρει καλά τα πέντε λάθη της. Δεν είναι ανάγκη να τα τονίσουμε. Όταν τη δεχτούμε όπως είναι, τη βοηθάμε να νιώσει ότι αξίζει σαν άνθρωπος και της δίνουμε το θάρρος να συνεχίσει την προσπάθεια της.

    Ενεργείστε Θετικά

    Αφού οι γονείς αναγνωρίσουν με ποιό τρόπο ορισμένες πεποιθήσεις και στάσεις τους εμποδίζουν τις προσπάθειες τους να ενθαρρύνουν τα παιδιά τους, πρέπει και να συνειδητοποιήσουν ποιός τρόπος συμπεριφοράς συμβαδίζει με τις προθέσεις τους.

    Πρώτα απ’όλα, ένας γονιός που ενθαρρύνει, παύει να κάνει στο παιδί αρνητικές παρατηρήσεις.

    Αποφύγετε τον πειρασμό να επέμβετε όταν το παιδί σας προσπαθεί να λύσει ένα πρόβλημα ή να ολοκληρώσει ένα έργο. Η επέμβαση δίνει ένα μήνυμα μιας καλυμμένης κριτικής: «Δεν μπορείς να το κάνεις σωστά». Άν το παιδί ζητήσει την βοήθεια σας, περιορίστε τις παρατηρήσεις σας στη μορφή προτάσεων, όχι στη διατύπωση κανόνων. «Τι νομίζεις ότι θα γινόταν αν… Σκέφθηκες να… Βρήκα ότι είναι πολύ βοηθητικό να…»

    Άν τα παιδιά ζητούν τη βοήθεια σας, με σκοπό να επισύρουν την άτοπη προσοχή ή να αποφύγουν να σκεφτούν ή να εργαστούν ανεξάρτητα, πείτε τους ότι έχετε εμπιστοσύνη στην ικανότητα τους. «Μπόρεσες να κάνει την προηγούμενη δουλειά… Άρα μπορείς να χειριστείς και αυτό το θέμα…»

    Λίγα παιδιά θα μάθουν να πιστεύουν στον εαυτό τους, αν οι γονείς τους δεν πιστέψουν σ’αυτά.

    Δώστε Ενθάρρυνση. Μην Επαινείτε

    Πολλοί γονείς πιστεύουν ότι όταν επαινούν τα παιδιά τους, τα ενθαρρύνουν. Δεν συνειδητοποιούν ότι ο έπαινος μπορεί να είναι αποθαρρυντικός. Με την πρώτη ματιά, ο έπαινος και η ενθάρρυνση μοιάζουν.

    Ο έπαινος είναι ένα είδος ανταμοιβής. Καλλιεργεί ένα αίσθημα ανταγωνισμού. Δίνεται όταν κερδίζουμε, όταν είμαστε οι καλύτεροι. Στην πραγματικότητα, ο γονιός που επαινεί λέει, «Άν κάνεις κάτι που εγώ θεωρώ καλό, θα έχεις την ανταμοιβή σου: Θα πάρεις από εμένα αναγνώριση και εκτίμηση».

    Από την άλλη πλευρά, η ενθάρρυνση δίνεται για την προσπάθεια ή για τη βελτίωση, όσο μικρή κι αν είναι. Συγκεντρώνει την προσοχή στα θετικά σημεία του παιδιού, σαν ένα μέσο που διαθέτει το παιδί για να συνεισφέρει στο σύνολο. Ο γονιός που ενθαρρύνει, δεν ενδιαφέρεται να συγκρίνει το παιδί με άλλους. Αντίθετα, ενδιαφέρεται ώστε το παιδί να δεχτεί τον εαυτό του και να καλλιεργήσει το θάρρος ν’αντιμετωπίζει τις δυσκολίες. Η ενθάρρυνση αποβλέπει στο να βοηθήσει το παιδί να νιώσει ότι αξίζει.

    Η Ειδική Διάλεκτος της Ενθάρρυνσης

    Φράσεις που δείχνουν παραδοχή

    – Μου αρέσει ο τρόπος που το χειρίσθηκες

    – Μου αρέσει ο τρόπος που αντιμετωπίζεις αυτό το πρόβλημα

    – Χαίρομαι που σου αρέσει η μελέτη

    – Χαίρομαι που ευχαριστήθηκες μ’αυτό

    – Εφόσον δεν είσαι ικανοποιημένος, τι νομίζεις ότι μπορείς να κάνεις ώστε να ικανοποιηθείς αρκετά.

    – Πώς νιώθεις γι’αυτό;

    Φράσεις που δείχνουν Εμπιστοσύνη

    – Επειδή σε ξέρω καλά, είμαι σίγουρη ότι θα τα καταφέρεις

    – Θα το ξεπεράσεις

    – Έχω εμπιστοσύνη στην κρίση σου

    – Είναι δύσκολο, είμαι όμως σίγουρη ότι θα το ξεπεράσεις

    – Θα βρεις μια λύση

    Φράσεις που Αναγνωρίζουν την Προσπάθεια και τη Βελτίωση

    – Φαίνεται ότι κατέβαλες μεγάλη προσπάθεια γι αυτό

    – Φαίνεται ότι ξόδεψες πολύ ώρα να βρεις μια λύση

    – Κοίταξε πόση πρόοδο έχεις κάνει

    – Έχεις μεγάλη βελτίωση στο….

    – Ίσως πιστεύεις οτι δεν έφτασες ακόμα το στόχο σου. Κοίτα όμως πόσο πολύ έχει προχωρήσει!

    Από το βιβλίο «Σχολείο Για Γονείς» των Don Dinkmeyer και Gary MacKay

    Πηγή

    Περισσότερα

    Το παιδί μου είναι θύμα bullying. Τι πρέπει να κάνω;

    Τι πρέπει να κάνει μια μαμά που ξέρει ότι το παιδί της εκφοβίζεται από άλλα παιδιά στο σχολείο; Ποια είναι τα σημάδια του bullying και πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί;

    Τα τελευταία χρόνια η ενημέρωση, η ευαισθητοποίηση και η προσπάθεια αντιμετώπισης του φαινουμένου του σχολικού εκφοβισμού έχει, ευτυχώς, εντατικοποιηθεί. Μικροί «τραμπούκοι» -που, φυσικά ποιος μπορεί να κατηγορήσει, αφού είναι… μικροί;- υπήρχαν πάντα, τα τελευταία όμως χρόνια η ενημέρωση διευρύνθηκε και γονείς, παιδιά και εκπαιδευτικοί έχουν καλύτερα αντανακλαστικά σε σχέση με παλιότερα.

    Το παιδί μου είναι θύμα bullying. Τι πρέπει να κάνω;

    Ο εκφοβισμός είναι χαρακτηριστικό της ανθρώπινης συμπεριφοράς, που συνδέεται με το αρχέγονο ένστικτο της επιβίωσης. Στα σχολεία το φαινόμενο απαντά εδώ και πολλά χρόνια και δεν περιορίζεται σε κινηματογραφικές σκηνές μαθητικής βίας όπου ο μικρός πρωταγωνιστής γυρνάει δαρμένος σπίτι του γιατί οι «θύτες» του, του έβαλαν το κεφάλι στη λεκάνη της τουαλέτας. Bullying είναι οι απειλές, οι επαναλαμβανόμενες προσβολές, η στοχοποίηση, η εν γένει λεκτική βία και, κατά περιπτώσεις- η άσκηση σωματική βίας.

    Σύμφωνα με τα δεδομένα του Eυρωπαϊκού Δικτύου κατά του Σχολικού Εκφοβισμού το 2014, ένας στους τρεις μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης έχει υπάρξει θύμα bullying και δύο στους τρεις έχουν γίνει μάρτυρες βίαιης συμπεριφοράς.

    Πώς θα καταλάβω ότι το παιδί μου είναι θύμα bullying

    -Η απόδοση στα μαθήματα μειώνεται: Αν το παιδί πέφτει θύμα διαρκούς κοροϊδίας και εκφοβισμού, τότε η συγκέντρωσή του μοιραία θα μειωθεί και οι επιδόσεις του θα «πέσουν».

    -Δεν θέλει να πηγαίνει στο σχολείο ή δείχνει να το φοβάται: Τα παιδιά που είναι θύματα εκφοβισμού, αντιπαθούν το σχολείο. Ίσως το παιδί σας δεν θέλει να πάρει μέρος στη σχολική γιορτή ή δεν θέλει να πάει στην εκδρομή της τάξης του ή να παρατηρήσετε αύξηση άγχους τα απογεύματα της Κυριακής.

    -Είναι κυκλοθυμικό και έχει έντονες εκρήξεις: Το παιδί-θύμα έχει μέσα του συσσωρευμένο φόβο, άγχος, θυμό και, όπως είναι απόλυτα φυσικό, αργά ή γρήγορα θα ξεσπάσει. Προσέξτε, λοιπόν, για τυχόν διαφοροποιήσεις στην συμπεριφορά του απέναντι σε εσάς ή τα αδέρφια του.

    -Γίνεται πιο εσωστρεφές και έχει τάση απομόνωσης: Ο πρώτος μηχανισμός άμυνας που θα επιστρατεύσει λογικά το παιδί, είναι η εσωστρέφεια. Έτσι, αν παρατηρήσετε μια διακριτή αλλαγή στην κοινωνική του ζωή, ίσως πρέπει να εξετάσετε το ενδεχόμενο του εκφοβισμού.

    -Αλλαγές στον ύπνο και την όρεξη ή/και νυχτερινή ενούρηση: Η ένταση ίσως εκφραστεί ψυχοσωματικά, γι” αυτό τσεκάρετε αν το παιδί βλέπει εφιάλτες, αν ξαφνικά άρχισε να «βρέχει» το κρεβάτι του ή αν δυσκολεύεται να κοιμηθεί ή αν έχει μειωμένη όρεξη για φαγητό.

    -Εκφράζει τη γνώμη/ το παράπονο ότι τον/την απορρίπτουν: Ίσως το παιδί δίνει την εντύπωση ότι πιστεύει πώς δεν το συμπαθούν ή ότι είναι ανεπαρκές, τόσο στο σχολείο όσο και ανάμεσα στις τάξεις της οικογένειας και των εξωσχολικών κύκλων.

    Αυτά είναι κάποια από τα εξωτερικά σημάδια που ίσως υποδηλώνουν ότι το παιδί είναι θύμα bullying. Ωστόσο, προσέξτε: Κάθε παιδί είναι μοναδικό και τα σημάδια δεν είναι για όλα τα παιδιά το ίδιο. Αντίστοιχα, οι ίδιες ενδείξεις μπορεί να έχουν διαφορετική αιτία. Επομένως, μη βιαστείτε να «διαγνώσετε» εκφοβισμό. Αναρωτηθείτε πριν απ” όλα μήπως φταίει κάτι άλλο για την αλλαγή στη συμπεριφορά και την ψυχολογία του παιδιού, κάτι που ξεκινάει από το σπίτι και όχι από το σχολείο.

    Το παιδί μου είναι θύμα bullying. Τι πρέπει να κάνω;

    Πώς θα κάνω το παιδί να «ανοιχτεί»

    Ενθαρρύνετέ το να σας μιλήσει για όσα συμβαίνουν στο σχολείο, ανοίγοντας μια συζήτηση σε κλίμα ήπιο και σε κάποιον άνετο, οικείο χώρο του παιδιού, χωρίς πίεση και χωρίς να φαίνεται το άγχος σας. Μην χρησιμοποιήσετε σε καμία περίπτωση τους όρους «bullying» ή «εκφοβισμός», γιατί είναι συνδεδεμένοι με αρνητικά συναισθήματα.

    Ερωτήσεις που θα σας βοηθήσουν να αρχίσετε την κουβέντα:

    • Τι σου αρέσει το σχολείο;
    • Τι παίζετε στα διαλείμματα;
    • Τα πας καλά με τους συμμαθητές σου;
    • Ποιο παιδάκι είναι ο καλύτερός σου φίλος;
    • Τσακώνονται καμιά φορά τα άλλα παιδάκια;
    • Τι σου αρέσει περισσότερο και τι δεν σου αρέσει στο σχολείο;

    -Η τεχνική «πολύς κόσμος»: Στην ροή της κουβέντας φροντίστε να περάσετε το μήνυμα ότι πολύς κόσμος έχει βρεθεί στη θέση του παιδιού σας. Πείτε του ότι ο εκφοβισμός και η στοχοποίηση στο σχολείο είναι κάτι συνηθισμένο και ότι δεν πρέπει να ανησυχεί. Περιγράψτε προσωπικές σας εμπειρίες και περιστατικά από την εμπειρία σας (εν ανάγκη φανταστείτε τα!) και δείξτε του ότι η κατάσταση που βιώνει δεν ξεφεύγει από τα όρια του φυσιολογικού και του συνηθισμένου, για να το απενεχοποιήσετε.

    -Εξηγήστε τη θέση του θύτη. Με όσο πιο απλά λόγια μπορείτε, εξηγείστε στο παιδί ότι τα παιδάκια που ασκούν λεκτική ή σωματική βία δεν είναι κακά, γιατί κανένα παιδάκι δεν είναι κακό. Μιλήστε του για τυχόν προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίζει και θυμίστε του ότι και το ίδιο, όταν είναι πιεσμένο ή θυμωμένο, μιλάει καμιά φορά άθελά του άσχημα σε εσάς ή στα αδέρφια του. Τα παιδιά λοιπόν που θεωρεί «κακά» έχουν περισσότερα προβλήματα και είναι πιο θυμωμένα και λυπημένα απ” αυτό, γι” αυτό φέρονται έτσι.

    Το παιδί μου είναι θύμα bullying. Τι πρέπει να κάνω;

    Πώς να αντιδράσετε αν το παιδί είναι θύμα πειραγμάτων και εκφοβισμού

    Πρώτα, μάθετε όσα περισσότερα μπορείτε

    Αν το παιδί καταφέρει να ανοιχτεί και τελικά να σας μιλήσει για περιστατικά εκφοβισμού, τότε είναι σημαντικό να διερευνήσετε την κατάσταση. Προσπαθήστε με ηρεμία, και χωρίς να αποδίδετε ευθύνες ή χαρακτηρισμούς, να μάθετε όσα περισσότερα μπορείτε για την κατάσταση που επικρατεί στο σχολείο. Κάντε ερωτήσεις στο παιδί για το πώς νιώθει, από ποιους προέρχονται τα πειράγματα και στη συνέχεια μιλήστε στους εκπαιδευτικούς και τη διεύθυνση του σχολείου καταθέτοντας το πρόβλημά σας και, ενδεχομένως, ενώνοντας τη φωνή σας με άλλες μαμάδες , πάντα χωρίς να αποδίδετε κατηγορίες -ας μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για παιδιά.

    Καθησυχάστε το παιδί

    Τονίστε με κάθε τρόπο ότι δεν ευθύνεται σε καμία περίπτωση το ίδιο. Αν έχει ανασφάλεια για κάποιο ελάττωμά του, μιλήστε του παραδείγματα ανθρώπων που τα κατάφεραν μια χαρά έχοντας την ίδια «αδυναμία». Δείξτε όλη σας την αγάπη και μιλήστε του για το δικαίωμα στη διαφορετικότητα. Εξηγήστε του ότι κανείς δεν πρέπει να χλευάζεται, να απομονώνεται ή να εξευτελίζεται όπως και όποιος κι αν είναι. Πείτε του ότι καμιά φορά τα παιδιά ακολουθούν το πρόσταγμα κάποιου «δυνατότερου» στο σχολείο, απλώς και μόνο επειδή τον φοβούνται και είναι και τα ίδια θύματα εκφοβισμού.

    Μην ενθαρρύνετε σε καμία περίπτωση το παιδί να χτυπήσει, να βρίσει ή να ασκήσει οποιουδήποτε τύπου βία στα παιδιά με τα οποία συγκρούεται και μην τα χαρακτηρίσετε με λόγια προσβλητικά.

    Αξιολογήστε την κατάσταση

    Ένα από τα πρώτα βήματα της αντίδρασής σας θα πρέπει να είναι η αξιολόγηση της κατάστασης. Πόσο σοβαρά είναι τα περιστατικά; Αυτό θα κριθεί από το πόσο επηρεάζεται η συναισθηματική κατάσταση του παιδιού σας. Κρίνετε από τις διαφορές στην συμπεριφορά του αν πρόκειται για κάτι που πραγματικά το φοβίζει και το τρομοκρατεί ή για ένα μεμονωμένο περιστατικό που το ενόχλησε.

    Παροτρύνσεις προς το παιδί

    Ζητήστε απ” το παιδί να μιλήσει στους δασκάλους του για όσα του συμβαίνουν και ενθαρρύνετέ το να αλλάξει παρέες και να διευρύνει τον κύκλο των φίλων του. Ίσως μπορείτε να κανονίσετε κάποιο ραντεβού με τη μαμά κάποιου συμμαθητή ή συμμαθήτριας προκειμένου να συσφιχτούν οι δεσμοί του με ένα νέο παιδί.

    Επικοινωνία με το σχολείο

    Φροντίστε να επικοινωνείτε συχνά με τους διδάσκοντες για να λύσετε το πρόβλημα. Συνήθως η επικοινωνία με τους γονείς του άλλου παιδιού ή παιδιών δεν είναι αποτελεσματική, γι” αυτό προσπαθήστε να μείνετε πολιτισμένοι και ψύχραιμοι και να απαιτήσετε απ” το σχολείο να λάβει τα απαραίτητα μέτρα (επιμένοντας όσο χρειάζεται).

    Ίσως χρειάζεται ειδικός

    Ευτυχώς στις μέρες μας η επικοινωνία με κάποιον ειδικό είναι απόλυτα απενοχοποιημένη. Αν το παιδί έχει διαταραχθεί σε μεγάλο βαθμό ίσως εσείς δεν μπορείτε να το βοηθήσετε επαρκώς. Αν η συμπεριφορά του έχει αλλάξει εντελώς, αν το πρόγραμμά του είναι εντελώς αναστατωμένο, αν βιώνει έντονο στρες, έχει εφιάλτες ή μειωμένη όρεξη, απευθυνθείτε σε έναν ειδικό που θα αξιολογήσει το πρόβλημα και θα παρέχει εργαλεία για την ανάπτυξη ψυχοκοινωνικών δεξιοτήτων που θα το βοηθήσουν να ξεπεράσει το πρόβλημα.

    Η βοήθεια του γονιού

    Εσείς μπορείτε, σε κάθε περίπτωση, να συζητάτε ήρεμα, να καταγράφετε τα περιστατικά και να παρατηρείτε αλλαγές και σημάδια, να το ενθαρρύνετε να σας μιλάει και να επιβραβεύετε την δύναμή του, να του δίνετε όλη σας την αγάπη, να τονίσετε ότι είναι ένα υπέροχο παιδί και να προωθήσετε τη συμμετοχή των εκπαιδευτικών στο πρόβλημα.

    Μέρος των συμβουλών προέρχεται από το βιβλίο «Το πείραγμα που πειράζει!» της Αρτέμιδος Τσίτσικα, επίκουρης καθηγήτριας Παιδιατρικής-εφηβικής Ιατρικής στο Ε.Κ.Π.Α. και της Ελένης Τζαβέλα, που εργάζεται κλινικά με έφηβους και νεαρούς ενήλικες και ψυχοεκπαιδευτικά με γονείς.

    Περισσότερα

    10 πράγματα για τα οποία μια μαμά δεν θέλει να απολογηθεί ποτέ!

    Όλες οι γυναίκες πριν κάνουμε μωρό, σκεφτόμασταν τη μητρότητα σαν κάτι ιδεατό. Εμείς ποτέ δε θα παίρναμε κιλά, ποτέ δε θα φωνάζαμε στο μωρό, ποτέ δε θα κάναμε καισαρική ή επισκληρίδιο, ποτέ…ποτέ… ποτέ. Η μητρότητα όμως στην πραγματικότητα είναι πολύ πιο δύσκολη απ’ ότι φανταζόμασταν! Και δυστυχώς, όλοι έχουν άποψη γι’ αυτή. Τα μέλη της οικογένειας, οι φίλοι, ακόμα και άγνωστοι κρίνουν κατακρίνουν επικρίνουν ή σχολιάζουν το τι πρέπει να κάνει μια μαμά. Ε, λοιπόν να, ορισμένα πράγματα για τα οποία δε χρειάζεται να απολογηθεί ποτέ μια μαμά!

    10 πράγματα για τα οποία μια μαμά δεν θέλει να απολογηθεί ποτέ

    1. Δεν θέλω να απολογηθώ επειδή (αναγκάζομαι να…) καθυστερώ στα ραντεβού μου

    Η καθημερινή προετοιμασία μιας μαμάς για μια οποιαδήποτε έξοδο, θυμίζει σαν προπόνηση για μαραθώνιο. Τρέχεις συνεχώς αλλά δεν ξέρεις (ποτέ)  πότε θα φτάσεις στον προορισμό σου!  Πάντα λίγο πριν φύγεις τα παιδιά αρχίζουν να κλαίνε, θέλουν πιπί ή κακά και με μαθηματική ακρίβεια πάντα θα χύσει το χυμό ή το γάλα πάνω σου. Έτσι είναι όμως η ζωή με τα μωρά. Και όποιος είναι αρκετά ώριμος για να το καταλάβει, ποτέ δε σου ζητάει εξηγήσεις γιατί καθυστέρησες στο γεύμα…

     

    1. Δεν θέλω να απολογηθώ επειδή πήρα κιλά μετά το μωρό

    Κάθε γυναίκα που έχει γίνει μαμά, ξέρει πόσο εύκολο είναι να πάρεις κιλά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή του θηλασμού. Και όταν μάλιστα το μωρό δεν έχει κλείσει καν τους έξι μήνες, το τελευταίο που θέλεις είναι να αρχίσεις δίαιτα, πιλάτες ή Zumba!

     

    1. Δεν θέλω να απολογηθώ για την… αμνησία μου

    Ξέχασα να σας ευχηθώ χρόνια πολλά στο Facebook; Ξέχασα να σας απαντήσω για το αν θα έρθω στο γάμο σας; Ξέχασα τη γιορτή σας; Έχετε ποτέ ακούσει για τη μητρική αμνησία; Είναι ένα πράγμα απίστευτα τρομακτικό. Έχω Google-άρει πολλές φορές τη λέξη Αλτζχάιμερ  για να βεβαιωθώ ότι δεν χάνω εντελώς τη μνήμη μου. Υπάρχουν μέρες που δε θυμάμαι τι μέρα έχουμε σήμερα…πώς να θυμηθώ πότε γιορτάζει η τρίτη ξαδέρφη μου;

     

    1. Δεν θέλω να απολογηθώ για το ότι δεν έχω μαγειρέψει

    Τις περισσότερες μέρες εντυπωσιάζομαι με τις ικανότητες μου, επειδή έχω καταφέρει να βρω ένα ζευγάρι ίδιες κάλτσες για τα παιδιά μου. Ειδικά όταν διαθέτω τουλάχιστον τη μισή μέρα μου, προσπαθώντας να αποτρέψω τα παιδιά μου από το να πάθουν διάσειση πέφτοντας από τους καναπέδες. Αν το δείπνο είναι σερβιρισμένο στο τραπέζι χωρίς να λείπει τίποτα, τότε σίγουρα θα λείψει κάτι άλλο, όπως τα σιδερωμένα εσώρουχα. Αν εσείς καταφέρνετε να είστε η τέλεια μαγείρισσα με δύο νήπια, μπράβο σας. Εγώ αδυνατώ και δε θα απολογηθώ γι’ αυτό!

     

    1. Δεν θέλω να απολογηθώ επειδή δεν θήλασα

    Αν εσείς θηλάσατε μπράβο σας! Σας συγχαίρω. Εγώ δε μπόρεσα! Προφανώς ο θηλασμός δεν ήταν για μένα. Αυτό δε  με κάνει λιγότερο καλή μητέρα από εσάς!

     

    1. Δεν θέλω να απολογηθώ επειδή δεν έχω χρόνο για τον εαυτό μου

    Δεν έχω χρόνο να φορέσω make up, να βάψω τις ρίζες, να κάνω πίλινγκ, να ξυρίσω τα πόδια μου, να φορέσω κάτι κομψό…συγκαλύψει κουρασμένο πρόσωπό μου. Δεν έχω χρόνο και γι’ αυτό δε δίνω δεκάρα για το αν μοιάζω σα νοικοκυρά σε απόγνωση…

     

    1. Δεν θέλω να απολογηθώ επειδή το σπίτι μου δεν είναι τέλειο…

    Ζω με έναν άντρα, δύο όρια ηλικίας κάτω των δύο, και ένα υπερκινητικό σκύλο. Πάντα το σπίτι έχει λίγη σκόνη, λίγα παιχνίδια πεταμένα στο πάτωμα και κάποιο lego κρυμμένο κάπου στον καναπέ….

     

    1. Δεν θέλω να απολογηθώ για τις ορμόνες μου

    Ναι, μπορεί να τσιρίξω σε αυτόν που θα μου κλέψει τη θέση στο πάρκινγκ, να φωνάξω χωρίς λόγο στα παιδιά, να τσακωθώ με τον άντρα μου, που έχυσε ένα ποτήρι νερό στο πάτωμα. Οι ορμόνες μερικές φορές είναι αμείλικτες μαζί μας και εγώ το ομολογώ: είμαι έρμαιο των ορμονών μου!

     

    1. Δεν θέλω να απολογηθώ επειδή γκρινιάζω

    Η μητρότητα είναι σκληρή. Αν κάποιος σας πει κάτι άλλο μάλλον παίρνει βαριά αντικαταθλιπτικά. Οι περισσότερες μαμάδες υποφέρουν από στέρηση ύπνου. Οι περισσότερες μαμάδες έχουν «θέματα» με το σώμα τους. Οπότε και οι περισσότερες δικαιούνται να γκρινιάξουν!

     

    1. Δεν θέλω να απολογηθώ επειδή απλώς δεν…θέλω την έγκρισή σας

    Η ψυχολογία λέει ότι η απολογία είναι ένας ακόμη τρόπος για να επιδιώκουμε υποσυνείδητα την αποδοχή των άλλων. Ειλικρινά, δεν δίνω δεκάρα για την αποδοχή κανενός. Η μόνη αποδοχή που θέλω, είναι αυτή των παιδιών μου. Η αποδοχή αυτών των δύο μικρών (ενίοτε βρώμικων) ανεμοστρόβιλων που μπήκαν στη ζωή μου και την έκαναν άνω-κάτω!

     

    Από τη blogger Ηannah Murphy

    – See more at: imommy.gr

    Περισσότερα

    Χρόνος: Το πολυτιμότερο δώρο στο παιδί σας

    Στη γεμάτη άγχος και υποχρεώσεις εποχή μας, ο χρόνος είναι μάλλον ό,τι πιο πολύτιμο έχουμε. Γι’ αυτό και είναι πολύ σημαντικό για τα παιδιά να τους αφιερώνουμε όσο περισσότερο γίνεται.

    Το πολυτιμότερο δώρο στο παιδί σας

    Για δεκαετίες, οι παιδοψυχολόγοι και οι σύμβουλοι γονέων εργάστηκαν χιλιάδες ώρες κι έχυσαν τόνους μελάνι προσπαθώντας να κάνουν σαφή τη διάκριση μεταξύ ποσοτικού και ποιοτικού χρόνου. Και στο τέλος, το μόνο που έγινε σαφές είναι ότι όσο χρόνο κι αν προσφέρουμε στα παιδιά μας, αυτά θέλουν κι άλλο. Η καλύτερη απάντηση στην ερώτηση «Πόσο χρόνο πρέπει να περνάω με το παιδί μου;» είναι «Όσο περισσότερο μπορείς». Ο χρόνος που αφιερώνουμε στην οικογένειά μας δεν είναι κάτι που μπορεί απλά να «στριμωχθεί» στην ατζέντα μας, όπως μια έκτακτη επαγγελματική συνάντηση. Δεν μπορούμε απλά να πούμε «Τώρα ξεκινάει η ‘’ώρα του παιδιού’”, ας το κάνω κι αυτό να τελειώνω».

    Το «στοίχημα» του ποιοτικού χρόνου
    Για αρκετά χρόνια, οι γονείς είχαν πειστεί ότι ο «σωστός» τρόπος να αφιερώνονται στα παιδιά τους ήταν να ξεκλέβουν μερικά λεπτά για να κυλιστούν μαζί τους στο πάτωμα, να επισκεφτούν ένα μουσείο ή τα σπίτια των φίλων τους για να παίξουν. Αν το δεις από αυτή την άποψη, ο λεγόμενος «ποιοτικός» χρόνος δεν υπάρχει παρά μόνο σαν ένα κλισέ των πολυάσχολων σύγχρονων γονιών που προσπαθούν να συμπιέσουν όλες τις ευθύνες, τις υποχρεώσεις και τις απολαύσεις της μητρότητας και της πατρότητας σε ένα ασφυκτικό (αλλά κεφάτο) τέταρτο ή μισάωρο. Όχι ότι είναι κακό για ένα γονιό να κυλιέται στο πάτωμα ή να βλέπει καρτούν στο σινεμά, όμως ο χρόνος που επιλέγει να αφιερώνει στην οικογένειά του δεν χρειάζεται να είναι πάντα διασκεδαστικός μέχρι εξαντλήσεως. Θυμηθείτε: Είστε οι γονείς και όχι οι φίλοι τους. Δεν χρειάζεται να είστε η πιο συναρπαστική παρέα για τα παιδιά σας. Απλά να τους προσφέρετε το ενδιαφέρον και την προσοχή σας, ακόμα κι αν ασχολείστε με «βαρετές» δραστηριότητες, όπως να τα κάνετε μπάνιο, να ετοιμάσετε το πρωινό τους ή να ελέγξετε το τετράδιο της ορθογραφίας. Τα παιδιά δεν χρειάζονται από τους γονείς τους χρόνο για παιχνίδι. Όχι ότι δεν τους αρέσει, αλλά αυτό είναι κάτι που μπορούν να το κάνουν με τους φίλους τους, με την αγαπημένη τους θεία ή με το νονό τους. Από εσάς έχουν ανάγκη να αντλήσουν αίσθημα ασφάλειας. Κι αυτό πηγάζει από την ικανοποίηση των πιο βασικών τους αναγκών, όπως το φαγητό, το μπάνιο, το ντύσιμό τους. «Στα μάτια των παιδιών, αυτή είναι η χρησιμότητα των γονέων», σχολιάζει η Ρόνι Τζέι, μητέρα έξι παιδιών και συγγραφέας του βιβλίου «Τα 10 πιο σημαντικά πράγματα που μπορείτε να κάνετε για το παιδί σας». «Υπάρχουμε για να τα ντύνουμε, να τα ταΐζουμε, να τα βάζουμε για ύπνο. Αυτές είναι οι στιγμές που πρέπει να είστε εκεί για τα παιδιά σας». Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να παίζετε ποτέ μαζί τους. Φυσικά και θα παίζετε, όταν μπορείτε. Όμως, αυτός είναι ελεύθερος και όχι ποιοτικός χρόνος. Η «χρυσή» τομή ανάμεσά τους είναι να κάνετε το καθημερινό πρόγραμμα όσο πιο διασκεδαστικό μπορείτε. Έτσι, θα περνάτε ευχάριστα μαζί με το παιδί, ενώ ταυτόχρονα θα κάνετε όλα όσα είναι απαραίτητα και του χαρίζουν ασφάλεια. Αυτό που θέλουν να ξέρουν είναι ότι η μαμά και ο μπαμπάς τους βρίσκονται δίπλα τους στις δύσκολες στιγμές, στις μικρές μάχες που χρειάζεται να δώσουν κάθε μέρα.

    Πώς θα εξοικονομήσετε χρόνο για το παιδί

    Εντάξτε τον κοινό σας χρόνο στην καθημερινή σας ρουτίνα. Τα παιδιά λατρεύουν να βοηθάνε τους μεγάλους και να νιώθουν απαραίτητα και σημαντικά. Ανάλογα με την ηλικία τους, ζητήστε τους να σας βοηθήσουν να φτιάξετε το φαγητό, να στρώσετε το τραπέζι, να ταξινομήσουν μαζί σας τις αποδείξεις για την εφορία ή να τακτοποιήσετε τα ντουλάπια της κουζίνας. Βεβαιωθείτε ότι εκμεταλλεύεστε το χρόνο που απασχολείστε μαζί, για να συζητήσετε, να μοιραστείτε εμπειρίες και να γελάσετε.
    Περάστε ώρα μόνοι οι δυο σας. Ο χρόνος, στα μάτια των παιδιών, είναι ρευστός. Έτσι, τους φαίνεται πολύ περισσότερος όταν τον περνούν έχοντας την αποκλειστικότητα της μαμάς ή του μπαμπά τους. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι μπορείτε να εκμεταλλευτείτε την ώρα που το ένα σας παιδί λείπει στο κολυμβητήριο για να φτιάξετε ένα παζλ με το άλλο. Ή η μαμά να ασχοληθεί με το ένα παιδί και ο μπαμπάς με το άλλο. Δεν έχει σημασία εάν θα πάτε σινεμά, θέατρο ή θα καθίσετε απλώς σε ένα παγκάκι στο πάρκο συζητώντας και τρώγοντας παγωτό. Το ζητούμενο είναι να επιλέξετε μια δραστηριότητα που θα είναι ευχάριστη και για τους δυο σας και -το κυριότερο- θα αφορά μόνο τους δυο σας. Φροντίστε να εξασφαλίζετε μια τέτοια εμπειρία για τα παιδιά σας τουλάχιστον μία φορά το μήνα.
    Δημιουργήστε «αόρατο» χρόνο. Θα θέλατε να μπορούσατε να καθίσετε όλοι μαζί γύρω από το μεσημεριανό τραπέζι, αλλά ενδεχομένως αυτό να μην μπορεί να γίνει γιατί εσείς είστε στο γραφείο και τα παιδιά στο σχολείο. Υπάρχει, όμως, ένας τρόπος να τους υπενθυμίσετε ότι θα είστε πάντα δίπλα τους. Γράψτε μικρά τρυφερά σημειώματα και βάλτε τα στη σάκα ή στο καλάθι με το κολατσιό τους. Δύο γλυκές ή συνωμοτικές κουβέντες σε ένα χαρτάκι δίπλα στο τοστ τους είναι σίγουρο ότι θα προσφέρουν στο παιδί την αίσθηση ότι οι γονείς του το αγαπούν και το σκέφτονται.
    Αναθεωρήστε τις προτεραιότητές σας. Υπάρχουν, πράγματι, άνθρωποι που χρειάζεται να λείπουν πολλές ώρες από το σπίτι εξαιτίας των επαγγελματικών τους υποχρεώσεων. Ακόμα κι αυτοί, όμως, μπορούν να εξοικονομήσουν μερικά λεπτά της ώρας, αρκεί να σηκωθούν 15 λεπτά πιο νωρίς το πρωί και να φάνε πρωινό με τα παιδιά τους. Ή να μη στρώσουν τα κρεβάτια, αλλά να τους διαβάσουν μια μικρή ιστορία. Σε εσάς μπορεί να ακούγονται λίγα, αλλά για τα παιδιά είναι μερικά ακόμα λεπτά με τη μαμά ή τον μπαμπά τους, και αυτό τα κάνει πολύτιμα. Αυτές θα είναι οι στιγμές που χρόνια αργότερα θα πρωταγωνιστούν στις αναμνήσεις τους.

    Με τη συνεργασία της Μαρίας Ποθητού (σύμβουλος γονέων και παιδιού, συντονίστρια σχολών γονέων).

    – See more at:  www.imommy.gr

    Περισσότερα
  • Παραμύθι @ Facebook

  • Ζητήστε προσφορά

  • Στοιχεία Επικοινωνίας

    «ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΔΙΧΩΣ ΤΕΛΟΣ»

    40 Εκκλησιών 3
    (Έναντι ΣΟΑ Ορεστιάδας)
    68200 Ορεστιάδα

    τηλ. 25520-21440

    κιν. 6974 360 200

    email:
    info@paramithi.info

    website:
    www.paramithi.info

    facebook: facebook.com/paramithi.info

  • Βρείτε μας στο χάρτη