• «ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΔΙΧΩΣ ΤΕΛΟΣ», 40 Εκκλησιών 3 – Ορεστιάδα τηλ. 25520-21440 κινητό 6974 360 200

  • Posts found under: ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ

    20 χρυσές συμβουλές που πρέπει να δώσετε στο γιο σας!

    20 χρυσές συμβουλές που πρέπει να δώσετε στο γιο σας!

    Οι συμβουλές που δίνουν οι μαμάδες είναι συνήθως πολύτιμες. Επίσης, οι συμβουλές που δίνουν οι μαμάδες πέφτουν συνήθως στο κενό –ιδίως αν ο «παραλήπτης» τους είναι αγόρι. Όπως λέει κι ο σοφός λαός όμως «Πες, πες κάτι θα μείνει!». Φτιάξαμε μια λίστα με είκοσι πολύτιμες συμβουλές ειδικά για μαμάδες με γιους. Διαβάστε τις και συμπληρώστε ελεύθερα…

    1. Διάλεξε προσεκτικά τους φίλους σου! Οι παρέες έρχονται και φεύγουν, οι φίλοι είναι για μια ζωή.

    2. Το γέλιο είναι ζωή, είναι φως, είναι βιταμίνη και φάρμακο. Να γελάς όσο περισσότερο μπορείς και να προσπαθείς να κάνεις όσους είναι γύρω σου να γελούν.

    3. Η βία είναι για τους δειλούς και τους «μικρούς» ανθρώπους. Κατόρθωμα είναι το να είσαι ψύχραιμος και πολιτισμένος ό,τι κι αν σου συμβεί –όχι το να μπλέκεις σε καυγάδες.

    4. Μάθε να μαγειρεύεις, να βάζεις πλυντήριο και να σιδερώνεις. Ένας άντρας που κάνει δουλειές είναι ένας άντρας αυτόνομος.

    5. Η δουλειά σου πρέπει να σου δίνει χαρά! Αν δεν σ’ αρέσει εκεί που βρίσκεσαι, φύγε –δεν είσαι δέντρο.

    6. Το ένα ψέμα φέρνει το άλλο. Να λες πάντα την αλήθεια, όσο κι αν μπορεί να σου κοστίσει.

    7. Όταν δεν θέλεις μια γυναίκα, άφησέ την να φύγει. Κανείς δεν ωφελείται από μια σχέση που δεν υπάρχει αγάπη.

    8. Διάβασε όσο μπορείς και μην πεις «όχι» σε κανένα είδος. Διάβασε λογοτεχνία, ποίηση, ιστορία… Ένας άνθρωπος που διαβάζει είναι ένας άνθρωπος που ζει χιλιάδες ζωές.

    9. Οι άντρες κλαίνε! Αν θελήσεις να κλάψεις –από χαρά ή από λύπη- κλάψε! Αν δεν αφήνουμε ελεύθερα τα δάκρυά μας, δεν μαθαίνουμε να αγαπάμε βαθιά και ολοκληρωτικά!

    10. Κάνε όσα περισσότερα ταξίδια μπορείς! Άνοιξε το μυαλό σου σε νέους πολιτισμούς, μάθε ξένες γλώσσες, εξερεύνησε όσο περισσότερο απ’ τον κόσμο μπορείς.

    11. Μη βιαστείς να παντρευτείς και να κάνεις παιδιά! Ο χρόνος είναι με το μέρος σου και οι βιαστικές αποφάσεις δεν βγαίνουν συνήθως σε καλό.

    12. Υπερασπίσου τους αδύναμους και τους μοναχικούς απέναντι στη σκληρότητα των πολλών.

    13. Το σεξ είναι υπέροχο, όμως καμιά φορά οι αγκαλιές είναι εξίσου υπέροχες.

    14. Να φροντίζεις, να σέβεσαι και να ακούς τη σύντροφό σου. Οι γυναίκες δεν είναι ούτε «γκρινιάρες», ούτε «γλωσσοκοπάνες», ούτε «λιγότερο έξυπνες». Μην πέσεις στην παγίδα να γενικεύεις.

    15. Μάθε να συγχωρείς και να ζητάς συγγνώμη. Δεν υπάρχει τίποτα πιο έντιμο και γλυκό απ’ το να αποδέχεσαι τα δικά σου λάθη, αλλά και των άλλων.

    16. Να ελέγχεις τον θυμό σου και να βουτάς τη γλώσσα στο μυαλό σου πριν μιλήσεις. Πολλοί άντρες νομίζουν ότι, λόγω φύλου, δικαιούνται να είναι οξύθυμοι.

    17. Μην έχεις κόμπλεξ με την εμφάνισή σου. Ένας άντρας με αυτοπεποίθηση, χιούμορ και καλή καρδιά μπορεί να κατακτήσει όποια γυναίκα θέλει!

    18. Το μυαλό σου είναι το ισχυρότερο όπλο που διαθέτεις! Γύμνασέ το, προπόνησέ το, τάισε το και αξιοποίησέ το. Μην περάσεις μια ζωή μπροστά από την τηλεόραση. Μάθε και εξερεύνησε!

    19. Τα παιδιά σου δεν θα είναι μόνο της γυναίκας σου. Ο σωστός μπαμπάς ξέρει πώς να είναι και μαμά.

    20. Να θυμάσαι ότι οι γονείς σου θα είναι για πάντα δίπλα σου! Ό,τι κι αν συμβεί, όποιες κι αν είναι οι επιλογές σου η μαμά σου και ο μπαμπάς σου θα σε στηρίξουν και θα σ” αγαπούν, γιατί είσαι το μεγαλύτερο επίτευγμά τους!

    Περισσότερα

    Οι καλύτερες συμβουλές για νέους γονείς

    Οι καλύτερες συμβουλές για νέους γονείς

    Πολλοί νέοι γονείς έχουν κατά καιρούς ευχηθεί τα παιδιά να ερχόντουσαν μαζί με εγχειρίδιο χρήσης. Ειδικά στην εποχή μας, που η πληροφόρηση είναι καταιγιστική από κάθε πιθανό μέσο και πρόσωπο, για την οποιαδήποτε απορία σε οτιδήποτε έχει να κάνει με την καθημερινότητα ή και την ανάπτυξη του παιδιού, υπάρχουν περισσότερες από μία απαντήσεις που τελικά μόνο πιο περίπλοκα κάνουν τα πράγματα.

    Σε μια προσπάθεια να δοθούν κάποιες ξεκάθαρες απαντήσεις σε κάποια από τα συνηθέστερα ερωτήματα γονιών, δείτε ποιες είναι, σύμφωνα με διάσημους -επιστήμονες και μη- γονείς, οι καλύτερες γονεϊκές συμβουλές.

    Η εκπαίδευση του γιογιό

    «Όταν το παιδί πει «είμαι μεγάλο παιδί τώρα» ή «δεν θέλω πια να φοράω πάνα» σταματήστε ό,τι κάνετε και σπεύσατε στο κοντινότερο κατάστημα παιδικών ρούχων για να αγοράσετε τα πρώτα του εσώρουχα. Αν αφήσετε τη στιγμή να περάσει, πάει, την χάσατε!»
    Kim Graham-Nye, συν-ιδρύτρια του gDiapers.

    «Πηγαίνετέ τα στο μπάνιο κάθε 30 λεπτά και μην τους ξαναφορέσετε ποτέ πάνα»
    Kristina B.

    «Στο μπάνιο έχουμε βάλει έναν πολύχρωμο πίνακα που γράφει «Γιογιό – τα κατάφερα!», με αυτοκόλλητα που έχουν διαλέξει τα παιδιά. Κάθε φορά που πάνε στο γιογιό βάζουν και από ένα αυτοκόλλητο στον πίνακα. Στα τέσσερα αυτοκόλλητα κερδίζουν είτε μία επίσκεψη στο αγαπημένο τους γιαουρτάδικο, είτε ένα νέο βιβλίο, είτε μία βόλτα στον αγαπημένο τους παιδότοπο. Το “κόλπο΄ αυτό αποδείχτηκε ιδιαίτερα αποτελεσματικό».
    Tori Spelling, ηθοποιός και συγγραφέας

    Μεγαλώνοντας καλά παιδιά

    «Στον Λευκό Οίκο, ό,τι κι αν συμβαίνει, όταν πάει 6.30 το απόγευμα σταματάμε ό,τι κάνουμε και τρώμε όλοι μαζί σαν οικογένεια. Αυτό δημιουργεί ιδανικές συνθήκες για να μιλήσουμε στα παιδιά, να τα διδάξουμε κάτι και να συζητήσουμε όλοι μαζί».
    Michelle Obama, Πρώτη Κυρία των Η.Π.Α.

    «Ο χαρακτήρας δεν είναι κάτι που μπορείς να διδάξεις στα παιδιά. Είναι κάτι που τους δείχνεις. Όχι σε κάποια ξεχωριστή στιγμή της ζωής σου, αλλά ως συνολικό άθροισμα της ημέρας σου. Θέλετε καλά παιδιά; Να είστε καλοί ενήλικες».
    Kelly Combs, blogger

    «Βοηθήστε τα παιδιά να καταλάβουν τη διαφορά ανάμεσα στις ανάγκες και τις απαιτήσεις. Υπάρχουν πράγματα που χρειαζόμαστε για να ζήσουμε και πράγματα που μας αρέσουν αλλά που μπορούμε να ζήσουμε και χωρίς αυτά. Η γραμμή αυτή καμιά φορά μπορεί να γίνει πολύ θολή».
    Lisa Reynolds, αρχισυντάκτρια του RedPlum.com.

    «Ο πιο σίγουρος τρόπος να κάνεις τη ζωή των παιδιών δύσκολη είναι να τους τα κάνεις όλα εύκολα. Προετοιμάστε τα παιδιά για το μονοπάτι τους. Όχι το μονοπάτι για τα παιδιά».
    Betsy Brown Braun, συγγραφέας

    «Ο ρόλος μας ως γονείς δεν είναι να φροντίζουμε τα παιδιά μας να είναι χαρούμενα. Είναι να τα προετοιμάζουμε ώστε να βρουν τη δική τους ευτυχία. Είναι καλό, λοιπόν, να αφήνουμε τα παιδιά να αποτυγχάνουν. Έτσι θα μάθουν να τα βγάζουν πέρα όταν πράγματα δεν πηγαίνουν όπως τα θέλουν και θα κερδίσουν την απαραίτητη αυτοπεποίθηση για να δοκιμάσουν νέα πράγματα και να έχουν θάρρος».
    Marc Lore, συνιδρυτής του Diapers.com

    Ύπνος

    «Τα μεσάνυχτα δεν είναι η καλύτερη ώρα για να δοκιμάσετε μία νέα προσέγγιση στα ξυπνήματα του παιδιού. Διατηρήστε για τη στιγμή εκείνη την τρέχουσα μέθοδο που χρησιμοποιείτε και μην δοκιμάσετε από απελπισία κάτι νέο. Κάντε τα πλάνα σας το επόμενο πρωί, όταν θα μπορείτε να σκεφτείτε πιο καθαρά»,
    Suzanne Hansen, σύμβουλος βρεφικού ύπνου

    «Γύρω στις 6.00 το απόγευμα αρχίζω να χασμουριέμαι μπροστά στην 5χρονη κόρη μου και να της λέω πόσο αργά είναι. Δε μπορεί ακόμα να καταλάβει την ώρα, οπότε βρίσκω ευκαιρία να τη βάλω για ύπνο την ώρα που εγώ θέλω».
    Kendra Robins, ιδρύτρια του Project Night Night, το οποίο δωρίζει πράγματα σε άπορα παιδιά

    «Τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν τι ώρα είναι, αλλά ότι είναι ώρα για ύπνο. Όταν αφήνω τα παιδιά μου στη γιαγιά τους για δύο μέρες, τους λέω ότι θα την επισκεφτούν για 2 ύπνους. Έτσι καταλαβαίνουν ότι για να γίνουν αυτοί οι 2 ύπνοι πρέπει να πάνε στο κρεβάτι».
    Molly H.

    «Μην δημιουργείτε συνθήκες απόλυτης ησυχίας για να κοιμηθεί το μωρό στο σπίτι. Μάθετέ το να κοιμάται με θορύβους».
    Jacki W.

    Ο γάμος μετά το παιδί

    «Βάλτε στόχο να κάνετε σεξ οπωσδήποτε μία φορά την εβδομάδα».
    Suzanne B.

    «Μια μαμά μου είπε κάποτε: Προσέλαβε μία babysitter για να βγαίνεις με τον άντρα σου ραντεβού ένα βράδυ κάθε εβδομάδα και πες της ότι ακόμα κι αν δεν βγείτε εσύ θα την πληρώσεις. Με τον τρόπο αυτόν θα βρείτε τον χρόνο για να βγείτε οι δυο σας… αναγκαστικά!»
    Melissa Taylor, blogger

    «Όταν τα παιδιά μεγαλώσουν δεν θα θυμούνται ότι βγαίνατε έξω μία στο τόσο. Εσείς, όμως, θα το θυμάστε».
    Elisa D.

    «Ποτέ δε νιώθω ενοχές όταν βάζω τα παιδιά μπροστά στην τηλεόραση, αν είναι για Α. να απολαύσω ένα χαλαρωτικό μπάνιο, Β. να τους ετοιμάσω ένα ωραίο γεύμα, Γ. να κάνω σεξ. Κανένα από αυτά δεν διαρκεί τόση πολλή ώρα ώστε να “κουρκουτιάσει΄ το μυαλό τους».
    Erin Zammett Ruddy, blogger

    Θηλασμός

    «Αν θέλετε να μάθετε σε ένα μωρό που θηλάζει να πίνει από το μπιμπερό, η μαμά πρέπει να φύγει από το δωμάτιο ή και από το σπίτι. Πολλά μωρά, αν η μαμά είναι εκεί γύρω, αρνούνται να πιούν από το μπουκάλι».
    Alan Greene, παιδίατρος

    «Ο θηλασμός είναι μία επιλογή τρόπου ζωής. Όταν το συνειδητοποιήσετε αυτό, θα μπορείτε να προσαρμοστείτε καλύτερα στις ανάγκες του μωρού σας, αντί να προσπαθείτε να χωρέσετε τον θηλασμό στο δικό σας πρόγραμμα και να συγχύζεστε».
    Katie P.

    «Έχω ποτήρια με νερό παντού στο σπίτι, οπότε όταν κάθομαι να θηλάσω μπορώ να ενυδατώνομαι πάντα».
    Jessica C.

    «Όταν βλέπετε το μωρό να ρουφά το δάχτυλό του ή να στροβιλίζεται γύρω-γύρω, έχει έρθει η ώρα για φαγητό. Ένα μωρό που έχει αρχίσει να κλαίει δύσκολα θα πιάσει τη θηλή, οπότε καλό είναι να παρατηρείτε τα σημάδια αυτά και να το θηλάζετε εκείνη την ώρα για μεγαλύτερη ευκολία».
    Amy West, σύμβουλος θηλασμού

    «Όταν το μωρό ξυπνά μέσα στη νύχτα, πηγαίνετε πρώτα τουαλέτα πριν το σηκώσετε. Δεν θα πάθει κάτι να περιμένει για ένα ακόμα λεπτό και εσείς θα μπορέσετε να το ταΐσετε πιο άνετα».
    Abby R.

    Διαχείριση χάους

    «Αν έχετε αργήσει για κάπου, δεν φταίνε τα παιδιά. Μην τα βάζετε με εκείνα. Ξεκινήστε να ετοιμάζεστε νωρίτερα. Κάντε αυτή την αλλαγή στη ζωή σας και θα αλλάξουν τα πρωινά σας!»
    Jaime G.

    «Όταν έχετε τρομερά νεύρα, προσποιηθείτε ότι κάποιος σας βλέπει και σας κρίνει. Όταν δίδασκα, αν ένας μαθητής με έφτανε στα όριά μου, φανταζόμουν ότι εκείνη τη στιγμή περνούσα αξιολόγηση. Αυτό με έκανε να διατηρώ την ψυχραιμία μου. Το κάνω και τώρα ως μαμά και πετυχαίνει».
    Allison McDonald, blogger

    «Ο πατέρας μου περιέγραφε πάντα τις εξόδους ως περιπέτειες, ακόμα κι αν πηγαίναμε στο super market. Σήμερα κάνω το ίδιο με τον γιο μου και νομίζω πως η ζωή μας γίνεται πιο διασκεδαστική».
    Joanna Goddard, blogger

    Πρώτες εβδομάδες με το μωρό

    «Βάζετε σε ένα ειδικό δυχτάκι για πλυντήριο όλα αυτά τα μικροσκοπικά καλτσάκια του μωρού, για να μην τα χάνετε και αναγκάζεστε να κάνετε ανασκαφές για να τα βρείτε μετά το πλύσιμο».
    Jennifer W.

    «Όταν απέκτησα το πρώτο μου παιδί, η μητέρα μου είχε πει να βρίσκομαι πάντα ένα βήμα μπροστά από τις ανάγκες των παιδιών. Να τα ταΐζω πριν πεινάσουν πολύ, να τους φέρνω κάτι να πιουν πριν διψάσουν πολύ και να τα βάζω για ύπνο πριν εξαντληθούν υπερβολικά».
    Alan Greene, παιδίατρος

    «Μην βγάζετε τη λερωμένη πάνα του μωρού αν δεν είστε εντελώς έτοιμοι να του βάλετε την καθαρή γιατί τα μωρά μπορεί να κάνουν πιπί ή κακά ανά πάσα στιγμή και να λερώσουν τα πάντα γύρω».
    Laura S.

    «Μένετε με τις πυτζάμες όταν έρχεται κόσμος για επίσκεψη. Θα νομίζουν ότι είστε έτοιμες να κοιμηθείτε ή ότι δεν έχετε προλάβει ακόμα να κάνετε μπάνιο και -να εύχεστε!- δεν θα κάθονται για πολλή ώρα».
    Patti K.

    «Στην τσάντα-αλλαξιέρα να έχετε πάντα, μα πάντα, μία δεύτερη μπλούζα και για εσάς».
    Kayliegh M.

    «Χρησιμοποιείτε πιάτα και ποτήρια μιας χρήσης τις πρώτες εβδομάδες για να αποφύγετε το πλύσιμο».
    Christie B.

    «Ξεχάστε τα φορμάκια με το πολλά κουμπιά. Βρείτε άλλα με εύκολο κούμπωμα ή φερμουάρ, γιατί στις 3.00 το ξημέρωμα δεν υπάρχει κουράγιο για αμέτρητα κουμπάκια».
    Ana Connery, συντάκτρια του Parenting.com

    Πηγή: Parenting

    Περισσότερα

    Επικοινωνία μεταξύ παιδιών και γονέων. Βασικοί κανόνες

    O ρόλος των γονέων δεν περιορίζεται στη γέννηση του παιδιού και στη φροντίδα του. Eπεκτείνεται και στην ανάπτυξη ενός υγιούς χαρακτήρα, ο οποίος να μπορεί να αντιμετωπίζει ικανοποιητικά τις προκλήσεις τις οποίες θα βρει σταδιακά στις διάφορες εξελικτικές φάσεις της ζωής του ακόμα και όταν ανεξαρτητοποιηθεί και απομακρυνθεί από το γονεϊκό σύστημα. Για τον σκοπό αυτό οι γονείς είναι απαραίτητο, εκτός των άλλων, να καλλιεργήσουν αξίες και αρχές οι οποίες θα αποτελέσουν συνοδηγό στο παιδί σε όλες τις εμπειρίες και τα βιώματα που θα αποκτήσει.

    Επικοινωνία μεταξύ παιδιών και γονέων

    Για τους παραπάνω λόγους η στάση των γονέων έχει πρωταρχική σημασία για τη ζωή του παιδιού. Oι γονείς επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό την ανάπτυξη του παιδιού αφού οι πρώτες εμπειρίες του είναι αυτές που θα ‘’ χαράξουν ‘’ σε μεγάλο βαθμό και την μετέπειτα ζωή του. Ο ρόλος του γονέα δεν είναι κάτι το οποίο μας εμφυτεύεται με το που γινόμαστε γονείς. Είναι κάτι που μαθαίνουμε εμπειρικά από τα πρώτα χρόνια της ζωής μας, όταν ακόμα και οι ίδιοι ήμασταν παιδιά. Οι σχέσεις που αναπτύσσουμε με τους γονείς μας και ο τρόπος που μας συμπεριφέρονται  αποτελούν προπομπό για το πώς θα μεγαλώσουμε τα παιδιά μας.
    Γίνεται λοιπόν κατανοητό ότι η οικογένεια αποτελεί μια δυναμική ενότητα από αλληλοεξαρτώμενα μέλη, που επηρεάζουν το ένα το άλλο. Μέσα σε μια οικογένεια όπου υπάρχει σεβασμός και εμπιστοσύνη, το κάθε μέλος της δέχεται τις επιδράσεις των άλλων μελών και συγχρόνως επιδρά πάνω σ’ αυτά. Έτσι και το παιδί, με τη συμπεριφορά του, επηρεάζει τη συμπεριφορά των γονέων του και ως ένα βαθμό τη διαμορφώνει. Για παράδειγμα ο γονιός πρέπει να είναι σε θέση να ακούει το παιδί του και  όπου χρειαστεί να απολογείται αν οι πράξεις του γονέα είναι λανθασμένες ή ντροπιάζουν το παιδί. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι γονείς δεν ‘’γεννηθήκαμε’’ αλλά γίναμε ύστερα από δική μας επιλογή. Είναι όπως οι επιστήμονες. Όσα και αν διδαχθούμε στο Πανεπιστήμιο άλλα τόσα θα μάθουμε στην εργασία μας γιατί η μάθηση είναι διαρκής. Έτσι και η οικογένεια. Είναι ένας ‘’ζωντανός οργανισμός’’ ο οποίος μεγαλώνει μέσα από τα βιώματα, τις εμπειρίες και τις επιτυχίες αλλά και τις αποτυχίες.

    Για να μπορέσει όμως ο γονιός να πετύχει στη σχέση του με το παιδί του οφείλει να δημιουργήσει εκείνες τις συνθήκες που θα επιτρέψουν καλή επικοινωνία, συνεργασία και αλληλοκατανόηση. Πώς μπορεί άλλωστε ένας άνθρωπος, ένα μικροσύστημα όπως η οικογένεια να αναπτυχθούν αν δεν ακολουθήσουν βασικούς κανόνες επικοινωνίας. Ποιοι είναι λοιπόν αυτοί οι κανόνες και πώς επιτυγχάνουμε την ‘’καλή’’ και ‘’υγιή’’ σχέση με τα παιδιά μας.

     

    Συστήματα και κανόνες ανάπτυξης υγιών σχέσεων γονέων και παιδιών.

    Όπως αναφέρθηκε και στην εισαγωγή κανένας γονιός δεν έχει εκπαιδευθεί πώς να είναι σωστός γονέας αλλά και τι χρειάζεται για την ανάπτυξη υγιών προσωπικοτήτων. Οι περισσότεροι μαθαίνουν βάσει της θεωρίας της κοινωνικής μάθησης, δηλαδή ό,τι βλέπω και βιώνω αυτό είναι το σωστό ή το λάθος. Με απλά λόγια ότι διδάχθηκα από τους γονείς μου αυτό είναι και το σωστό. ¨Έτσι είναι τελικά;

    Κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει το πώς μεγάλωσε μια γενιά, αλλά πάλι κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα αν ήταν και ο καλύτερος τρόπος να τιμωρούμε σωματικά τα παιδιά, να τους στερούμε για μεγάλο χρονικό διάστημα διάφορα προνόμια ή ακόμα και να εναντιωνόμαστε στην ανάπτυξη χαρακτήρων με πρωτοβουλίες, με δυνατό Εγώ αλλά και με έντονο καθωσπρεπισμό. Δεν είναι της ώρας να δούμε ποια γενιά είναι σωστή ή όχι. Θεωρούμε όμως ότι είναι σημαντικό να υπάρχουν οι παρακάτω προϋποθέσεις, ώστε να αναπτύξουμε υγιείς σχέσεις με τα παιδιά μας σε οποιοδήποτε σύστημα και αν λειτουργούν, είτε πρόκειται για την οικογένεια, είτε πρόκειται για το σχολείο είτε για τους φίλους.

    Ας δούμε λοιπόν ποιες είναι αυτές οι προϋποθέσεις:

    • Εμπιστοσύνη
      • Δείξτε στα παιδιά σας εμπιστοσύνη μέσα από την ανάληψη πρωτοβουλιών και την ενθάρρυνση ακόμα και όταν αποτυγχάνουν να ‘’καλύψουν’’ τις δικές μας προσδοκίες (όπως να γίνουν άριστοι μαθητές, αθλητές, κ.α.). Μην αναμένουμε να πετύχουν ό,τι εμείς δεν καταφέραμε σαν παιδιά!
      • Δείξτε τους εμπιστοσύνη και δώστε τους χώρο και χρόνο να αποδείξουν τι μπορούν και τι θέλουν να πετύχουν. Μην καταπνίγετε τα θέλω τους με πρέπει!
      • Ενθαρρύνετε το παιδί σας να σας μιλάει για το σχολείο, τους φίλους του, τα συναισθήματά του χωρίς περιστολές και καθωσπρεπισμούς.
    • Σεβασμό της αξιοπρέπειας του άλλου
      • Δεν σημαίνει ότι επειδή είναι μικρότερα είναι και πιο αδύναμα και πάντα πρέπει να μας ακούνε. Μαθαίνουμε και εμείς και εκείνα. Ενθαρρύνουμε την έκφραση και όχι την καταπίεση. Πρέπει τα παιδιά να μας θεωρούν ‘’συμμάχους’’ και όχι εχθρούς τους.
    • Εξατομίκευση
      • Κάθε παιδί είναι διαφορετικό και μοναδικό! Μην ταυτίζετε τα παιδιά σας με τα αδέρφια τους ή με τους συνομηλίκους τους. Με αυτό τον τρόπο τα ‘’φορτώνουμε’’ με επιπλέον ευθύνες και περιμένουμε πολύ περισσότερα ή και λιγότερα απ’ ότι πραγματικά είναι ικανά και μπορούν. Αφήστε τα, με διακριτικότητα, να δείξουν ποια είναι και τι μπορούν.
    • Ενεργητική ακρόαση
      • Ίσως το ποιο σημαντικό στοιχείο στην ανθρώπινη επικοινωνία. Ακοή! ενεργητική ακοή. Πρέπει να αφιερώνουμε χρόνο σε αυτό που μας λένε και να μην ‘’προσποιούμαστε’’ ότι τα ακούμε. Μην έχουμε έτοιμη την απάντηση επειδή ως ‘’μεγαλύτεροι ξέρουμε τα πάντα’’. Δώστε τους σημασία και σε ανταπόδοση θα ακούσουν και εκείνα όταν χρειαστεί. Αν δεν υπάρχει ενεργητική ακρόαση στα θέλω των παιδιών μας υπάρχουν και μη φυσιολογικοί τρόποι να μας τραβήξουν την προσοχή. Όπως αντικοινωνική συμπεριφορά, απόπειρα αυτοκτονίας, αυτοτραυματισμοί, ζήλεια, απόσυρση, κ.α.
    • Συνεργασία
      • Μάθετε να συνεργάζεστε με τα παιδιά σας. Μην περιμένετε να αναπτύξουν πρωτοβουλία και αυτοπεποίθηση αν σας ακολουθούν πάντα. Αφήστε τα να κάνουν λάθη και μετά να τους δείξετε το σωστό. Συζητήστε μαζί τους τι είναι σωστό και τι είναι λάθος.
    • Επιβράβευση
      • Αναγνωρίστε ότι πετυχαίνουν και δώστε αξία στην προσπάθειά τους. Ακόμα και στην αποτυχία βρείτε κάτι θετικό και δώστε τους κίνητρο να είναι ακόμα καλύτεροι την επόμενη φορά. Μην αναμένετε με την πρώτη να τα καταφέρουν.
    • Οριοθέτηση
      • Είμαστε σύμμαχοι, τα ακούμε, τα σεβόμαστε αλλά υπάρχουν και όρια στις σχέσεις μας μαζί τους. Οριοθετώντας τη σχέση μας, μαθαίνουν να οριοθετούνται και στο σχολείο και με τους φίλους τους και να μην οδηγούνται σε εξαρτήσεις και εθισμούς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο εθισμός στην τηλεόραση και στα παιχνίδια. Πρέπει να τους θέσουμε όρια και μέτρο στη συμπεριφορά τους. Μέτρο όμως, πρέπει να υπάρχει και στη δική μας ζωή και συμπεριφορά.

    Οι παραπάνω κανόνες αποδεικνύονται σημαντικοί στην ανάπτυξη υγιών σχέσεων μεταξύ γονέων και παιδιών, καθώς η εφαρμογή τους δημιουργεί ισότιμες και ισορροπημένες  σχέσεις.

    Περισσότερα

    Ξεκολλάμε από τον καναπέ – Πώς θα αγαπήσουν τα παιδιά τη γυμναστική

    Η σωματική άσκηση δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως επιβολή, αλλά ως τρόπος ζωής και αφορμή για διασκέδαση. Δείτε πώς μπορείτε να την κάνετε κι εσείς καθημερινότητα και να ξεκολλήσετε εσείς και τα παιδιά σας από τον καναπέ.

    Ξεκολλάμε από τον καναπέ - Πώς θα αγαπήσουν τα παιδιά τη γυμναστική

    • Δώστε το καλό παράδειγμα: Καλώς ή κακώς είναι ο καλύτερος και ο επικρατέστερος τρόπος να περάσετε μηνύματα και καλές συνήθειες στα παιδιά σας. Όπως έλεγαν και οι παλαιότεροι, τα παιδιά μαθαίνουν βλέποντας και όχι ακούγοντας. Έτσι, σταματήστε τα βαριά γεύματα το βράδυ, σηκωθείτε από τον καναπέ και ασκηθείτε. Πηγαίνετε μαζί με τα παιδιά σας μία βόλτα και κάντε μαζί κάποιο άθλημα.
    • Βάλτε στόχο: Και μάλιστα συγκεκριμένο. Τα παιδιά χρειάζονται άσκηση 60 λεπτών την ημέρα. Το ίδιο κι εσείς. Δεν χρειάζεται να είναι μία ενιαία ωριαία άσκηση. Μπορείτε να το κατανείμετε σε μικρότερα χρονικά διαστήματα, συνυπολογίζοντας δραστηριότητες όπως τη βόλτα του σκύλου, το παιχνίδι με τα παιδιά στη γειτονιά ή στο πάρκο.
    • Εξοπλιστείτε: Τα παιδιά αγαπούν τον ανταγωνισμό αλλά και τα gadget. Εξοπλιστείτε λοιπόν με ένα βηματόμετρο ή «κατεβάστε» αντίστοιχες εφαρμογές στο κινητό σας και θέστε καθημερινές προκλήσεις για όλα τα μέλη της οικογένειας. Πόσα βήματα είναι μέχρι το φούρνο της γειτονιάς; Ποιος μπορεί να περπατήσει πιο γρήγορα 100 βήματα; Προσπαθήστε να ξεπεράσετε ο καθένας το προσωπικό του ρεκόρ ή κάντε ένα φιλικό, οικογενειακό «πρωτάθλημα»
    • Διασκεδάστε: Η γυμναστική μπορεί να γίνει πολύ διασκεδαστική, αρκεί να έχετε φαντασία και τον απαραίτητο εξοπλισμό. Και δεν αναφερόμαστε κατ΄ ανάγκη στον εξοπλισμό του σκι ή στις ρακέτες του τένις. Ένα απλό σκοινί ή μία μπάλα ή ακόμη και ένα στεφάνι μπορούν να γίνουν ανεξάντλητη πηγή διασκέδασης και άθλησης. Επίσης, δεν χρειάζεται να πείτε στο παιδί ότι τώρα θα «ασκηθεί». Πηγαίντε μαζί στο πάρκο και αρχίστε να κυνηγιέστε, περπατήστε μαζί στα μαγαζιά ή βγείτε να μαζέψετε φύλλα και λουλούδια. Κάντε την άσκηση το διασκεδαστικό μέρος της καθημερινότητάς σας και όχι κάτι που «πρέπει» να γίνει.
    • Επιλέξτε το σωστό σκηνικό: Ορισμένες φορές, το μόνο που χρειάζεται είναι να φέρετε τα παιδιά στο σωστό μέρος. Σε μία παιδική χαρά, σε ένα γήπεδο μπάσκετ ή στο πάρκο. Κάντε πικνίκ με φίλους και αφήστε τα να παίξουν και να αθληθούν. Εάν δείτε τα σκούρα, απλώς δώστε τους μια μπάλα
    • Μαθήματα: Τα περισσότερα παιδιά διασκεδάζουν μαθαίνοντας πολεμικές τέχνες, ζούμπα, ομαδικά αθλήματα ή κολύμβηση. Κοιτάξτε τι υπάρχει στη γειτονιά σας, συζητήστε με το παιδί τι θα του άρεσε να κάνει και ξεκινήστε
    • Παίξτε βιντεοπαιχνίδια: Σε ότι αφορά την άσκηση, τα βιντεοπαιχνίδια δεν είναι πάντα ο εχθρός. Χρησιμοποιήστε παιχνίδια με κινητικούς αισθητήρες όπως το Kinect ή το Wii. Τα παιδιά που πραγματικά κινούνται ενώ παίζουν αντίστοιχα βιντεοπαιχνίδια καίνε έως και 200% περισσότερες θερμίδες από τα παιδιά που παίζουν τα παραδοσιακά βιντεοπαιχνίδια καθισμένα στον καναπέ τους. Είναι επίσης μία καλή λύση για τις βροχερές ημέρες κατά τις οποίες δεν υπάρχει η λύση του πάρκου και της παιδικής χαράς. Και πάλι όμως, μην το παρακάνετε με την ώρα που περνούν τα παιδιά μπροστά στην οθόνη.
    • Ενθαρρύνετέ το παιδί: Αν το παιδί χρειάζεται λίγο χρόνο για να συνηθίσει τη γυμναστική ή εάν νομίζει πως δεν μπορεί να τα καταφέρει, ενθαρρύνετέ το. Ξεκινήστε με δραστηριότητες που δεν είναι ανταγωνιστικές, όπως την πεζοπορία στο βουνό ή το ράφτινγκ (για τα μεγαλύτερα παιδιά) και εξηγήστε τους πως η φυσική δραστηριότητα είναι για όλους και όχι μόνο για τους πρωταθλητές.
    • Ξεγελάστε τα: Όταν πηγαίνετε όλοι μαζί σινεμά, παρκάρετε το αυτοκίνητο πιο μακριά ώστε να χρειαστεί να περπατήσετε. Κάντε αγώνες ποιος θα ανέβει πρώτος τα σκαλιά της πολυκατοικίας αντί να πάρετε το ασανσέρ. Η καθημερινότητα μας δίνει πολλές ευκαιρίες για σωματική άσκηση, αρκεί να τις εκμεταλλευτούμε. Κυνηγήστε κάθε αφορμή για τρέξιμο, περπάτημα και άλματα, ακόμη κι αν πρέπει να τους πείτε να πηδάνε πάνω από τους μικρούς λάκκους με τα λασπόνερα… με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται.
    Περισσότερα

    7 μικρές αλλαγές που θα κάνουν τα παιδιά (πιο) ευτυχισμένα

     Δύο χρέη έχει ένας γονιός απέναντι στο παιδί του: να το κρατήσει υγιές και αρτιμελές (καθήκον διόλου εύκολο, ιδίως αν μεγαλώνει κανείς αγόρια) και να το κάνει ευτυχισμένο με όσα μέσα διαθέτει. Γιατί τα λαμπερά μάτια και τα ακόμη πιο λαμπερά χαμογέλα ενός παιδιού που ζει χαρούμενα, είναι η καλύτερη ανταμοιβή για όλα τα ξενύχτια, τους παραλογισμούς και τις ημέρες χάους.

    7 μικρές αλλαγές που θα κάνουν τα παιδιά (πιο) ευτυχισμένα

    Είναι βέβαιο ότι κάνετε ό,τι περνάει από το χέρι σας για να μεγαλώσετε το παιδί σας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο: προσφέρετε όλη σας την αγάπη, φροντίζετε με κόπο τα ωράρια ύπνου του και με επιμέλεια επιλέγετε τι πρέπει να τρώει και τι όχι. Προσπαθείτε να βάζετε όρια και στενοχωριέστε όταν το στενοχωρείτε, στερείστε για να μη στερηθεί, αμφισβητείτε κάθε σας επιλογή –και όλα αυτά αποδεικνύουν ότι είστε ένας καλός και υπεύθυνος γονιός που προσπαθεί και νοιάζεται. Ποιες είναι όμως οι «μικρές» αλλαγές που μπορείτε να κάνετε στην καθημερινή σας συμπεριφορά ούτως ώστε να κάνετε το παιδί σας ακόμη πιο χαρούμενο;

    Χαρίστε του μερικά (απρόσμενα) «ναι»

    Τα όρια είναι απαραίτητα, αλλά μήπως τα κάθε είδους «θέλω» του παιδιού σάς έχουν κάνει να απαντάτε «όχι» από κεκτημένη ταχύτητα; Και μήπως, κάποια απ” αυτά τα «θέλω», δεν είναι τελικά και τόσο παράλογα; Πείτε «ναι» μια στο τόσο σε ένα μικρό παγωτό-ξυλάκι. Πείτε «ναι» όταν, σαν θλιμμένο κουτάβι, με τεράστια μάτια σας ρωτήσει «Μπορεί να μείνει η Ελένη εδώ σήμερα;». Κάντε μια τρέλα και ανταποκριθείτε θετικά στην πρόταση του να κοιμηθείτε όλοι μαζί στο σαλόνι. Με δυο λόγια: ζήστε την περιπέτεια και κάντε πού και πού κανένα μικρό χατίρι.

    Διαβάστε του πολλά, πολλά βιβλία

    Τα παιδιά που μαθαίνουν να διαβάζουν, γίνονται ενήλικες που σκέφτονται –όπως λέει και το γνωστό ρητό. Από όταν το μωράκι σας είναι ακόμη μερικών μηνών, μπορείτε να αρχίσετε να του μαθαίνετε να αγαπά τα βιβλία και τις ιστορίες. Το βράδυ, όταν σβήσετε τα φώτα και πριν κάνετε τις απαραίτητες αγκαλιές, διαβάστε μια ιστορία και δώστε του την ευκαιρία να διευρύνει τη σκέψη του, να φτιάξει φανταστικές εικόνες με το μυαλό του και να βελτιώσει τις δεξιότητες λόγου. Αγκαλιά, μπορείτε να μάθετε μερικά γράμματα του αλφαβήτου, να πλάσετε μερικά εναλλακτικά τέλη για το παραμύθι και να μιλήσετε για όσα το βιβλίο του έμαθε. Διαβάστε παρέα και, όταν μάθει να διαβάζει κι αυτό, οπλιστείτε με υπομονή, αφήστε τους ρόλους να αντιστραφούν κι αφήστε το νας διαβάσει την αγαπημένη του ιστορία.

    7 μικρές αλλαγές που θα κάνουν τα παιδιά (πιο) ευτυχισμένα

    Παίξτε σαν 3χρονα!

    Κάλο και χρήσιμο το διάβασμα, το μπαλέτο και το κολυμβητήριο, αλλά ένα πιτσιρίκι για να είναι χαρούμενο πρέπει να κυλιστεί στο πατώμα από τα γαργαλητά, να χορέψει και να τραγουδήσει οκτώ φορές συνεχόμενα το αγαπημένο του τραγούδι και να παίξει αμείλικτο μαξιλαροπόλεμο. Γι” αυτό, μαμάδες απαλλαχτείτε από αναστολές και αγαπημένα ρούχα, ξεχάστε την ησυχία και το χτένισμά σας και αφήστε το παιδί που κρύβεται μέσα σας να ξεσαλώσει!

    Ζητήστε «συγγνώμη»

    Όλοι οι άνθρωποι κάνουν λάθη και οι γονείς (οι καλοί τουλάχιστον) είναι άνθρωποι. Μπορεί να αθετήσατε μια υπόσχεσή σας ή να βγήκατε εκτός εαυτού και σε μια στιγμή αδυναμίας να βάλατε τις φωνές. Λίγα είναι τα λάθη που δεν διορθώνονται με μια ειλικρινή απολογία και το παιδί σας, όσο μικρό κι αν είναι χρειάζεται μια «συγγνώμη». Θα καταλάβει έτσι ότι το σέβεστε και το εκτιμάτε και ότι πρέπει να παραδέχεται τα λάθη του. Έτσι, θα μεγαλώσετε έναν ενήλικα υπεύθυνο και ευγενικό, που έχει σχέσεις ειλικρίνειας με τους γονείς και τους φίλους του.

    Περισσότερο χιούμορ, λιγότεροι καυγάδες

    Αν το κάνετε ήδη, τότε σίγουρα στηρίζετε αυτή την «τεχνική» κι αν όχι, ξεκινήστε άμεσα! Όταν η κατάσταση ξεφεύγει από τον έλεγχό σας και η γκρίνια αρχίζει να μεταμορφώνει το αγγελούδι σας σε διαβολάκι, τότε είναι η κατάλληλη στιγμή να χρησιμοποιήσετε το πανίσχυρο υπερόπλο σας: το χιούμορ. Την κρίσιμη ώρα των φωνών και των απειλών, πάρτε μια ανάσα και κάντε μία απ” τις πλάκες που κάνουν το μικρό σας να ξεκαρδίζεται (σίγουρα ξέρετε ποια είναι αυτή) –έτσι, θα αποφορτίσετε την ατμόσφαιρα και θα συμφιλιωθείτε γελώντας παρέα.

    7 μικρές αλλαγές που θα κάνουν τα παιδιά (πιο) ευτυχισμένα

    Μην το αφήσετε να γίνει μάρτυρας τσακωμών

    Το να φροντίσετε να έχετε μια υγιή, ισορροπημένη σχέση αγάπης και σεβασμού με τον σύντροφό σας, δεν μπορεί να συμπεριληφθεί στις «μικρές αλλαγές που θα κάνουν το παιδί σας πιο ευτυχισμένο» -δεν είναι ζήτημα «μικρό» είναι θεμελιώδες. Αυτό που σίγουρα μπορείτε να κάνετε για να διασφαλίσετε ότι παιδί σας μεγαλώνει σε συνθήκες που του επιτρέπουν να είναι χαρούμενο, είναι να περιορίσετε στο ελάχιστο τους μεταξύ σας τσακωμούς και τις εντάσεις. Ακόμη και τα πιο ευτυχισμένα ζευγάρια τσακώνονται, όμως στον (φυσικό και αναμενόμενο) τσακωμό τους δεν είναι καθόλου απαραίτητο να είναι μάρτυρας το παιδί. Η υγιής διαφωνία που βασίζεται στην επιχειρηματολογία των συνομιλητών είναι μάθημα για τα παιδιά. Οι καυγάδες με τις φωνές ή τις προσβολές και τα κλάματα δεν είναι τίποτα άλλο εκτός από τραυματικοί.

    Πόσο χαρούμενη μαμά είστε;

    Κακά τα ψέματα, η καλύτερη συμβουλή είναι το να δώσετε εσείς το καλό -και, εν προκειμένω, χαρούμενο- παράδειγμα. Προσπαθήστε να αυξήσετε την ημερήσια παραγωγή… χαμόγελων και καλής διάθεσης. Προσπαθήστε να μην κατσουφιάζετε με το βομβαρδισμένο σπίτι σας, βάλτε την αγαπημένη σας μουσική όταν είστε «στα κάτω σας» και αντλήστε χαρά από τα χαμόγελα του παιδιού! Χαρούμενοι γονείς, χαρούμενα παιδιά!

    Περισσότερα

    8 συμβουλές για παιδιά χωρίς στρες!

    8 συμβουλές για παιδιά χωρίς στρες!Οι γονείς είναι οι καλύτεροι «ψυχολόγοι» του παιδιού τους, γιατί εκείνοι το γνωρίζουν σε όλα τα στάδια της ζωής του. Μάθετε πώς θα μπορέσετε να καταλάβετε τι το αγχώνει και να το βοηθήσετε.

    1. Συζητήστε μαζί του: Μόλις δείτε κάποιες αποκλίσεις στη συμπεριφορά του παιδιού, πρέπει να αρχίσετε να το ρωτάτε γιατί το κάνει, τι νιώθει, τι θα ήθελε, ώστε να καταλάβετε τι το προβληματίζει και πού χρειάζεται παρακολούθηση, φροντίδα και βοήθεια. Αν πηγαίνει στο νηπιαγωγείο ή στο σχολείο, θα σας βοηθήσει ιδιαίτερα να το ρωτήσετε για τη μέρα του εκεί, τις σχέσεις με τους συμμαθητές και τη δασκάλα, το πώς βλέπει το ίδιο τις επιδόσεις του και αν αισθάνεται ικανό να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις του. Προσπαθήστε να καταλάβετε από τα λόγια του πώς είναι το σχολικό του περιβάλλον, αν επικρατεί βία ή αν δημιουργείται εκφοβισμός από τα άλλα παιδιά, ένα πρόσφατο φαινόμενο που δυστυχώς έχει εμφανιστεί και στην Ελλάδα.

    2. Δείτε τον κόσμο από τα μάτια του παιδιού σας. Πολλές φορές οι γονείς ξεχνούν ότι τα μικρά παιδιά δεν έχουν τις ίδιες αντιληπτικές και αναλυτικές ικανότητες με τον ενήλικο, ότι δυσκολεύονται να δουν τις διαφορετικές οπτικές των πραγμάτων και ότι αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα με βαρόμετρο τον ίδιο τους τον εαυτό. Με άλλα λόγια, οτιδήποτε και να συμβαίνει στο άμεσο περιβάλλον τους το παίρνουν προσωπικά και απόλυτα. Για παράδειγμα, πιστεύουν ότι οι γονείς τσακώνονται γιατί το ίδιο είναι κακό παιδί και τους κάνει να μαλώνουν. Ή είναι πεπεισμένο ότι η δασκάλα το μάλωσε γιατί δεν είναι ικανό να τα καταφέρει. Φροντίστε, λοιπόν, να εξηγείτε στο παιδί με όρους που το ίδιο μπορεί να καταλάβει τι συμβαίνει γύρω του.

    3. Μην έχετε πολύ μεγάλες προσδοκίες από εκείνο. Αξίζει να θυσιάσετε τις προσδοκίες σας και να βοηθήσετε το παιδί να νιώσει καλά με τον εαυτό και όχι απλώς να δείχνει προσαρμοσμένο. Ο έπαινος χαλαρώνει το στρες, ηρεμεί το νευρικό σύστημα, αυξάνει την αυτοπεποίθηση. Το παιδί αποκτά αποθέματα για να μπορεί να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες της ζωής.

    4. Διατυπώστε προσεκτικά την κριτική σας. Αν χρειαστεί να ασκήσετε κριτική σε κάτι, μην ξεχάσετε να ξεκινήσετε την πρότασή σας βρίσκοντας κάτι το θετικό ή αναγνωρίζοντας το συναίσθημα του παιδιού. Με τον τρόπο αυτό το παιδί δεν νιώθει την κριτική ως απόρριψη και είναι πιο έτοιμο να την ακούσει και να την αποδεχτεί. Επιπλέον, η κριτική σας πρέπει να καταλήγει σε μελλοντικές προτάσεις. Δεν αρκεί να εξηγείτε στο παιδί τί πήγε στραβά. Αυτό που μειώνει το άγχος του είναι οι προτάσεις για την αντιμετώπιση αντίστοιχων μελλοντικών καταστάσεων.

    5. Επιτρέψτε στο παιδί να νιώσει άσχημα. Από πολύ μικρά τα παιδιά -και ιδιαίτερα τα αγόρια- μαθαίνουν ότι δεν πρέπει να κλαίνε, δεν πρέπει να θυμώνουν, δεν πρέπει να αισθάνονται κανένα αρνητικό συναίσθημα και πολύ περισσότερο να το εκφράζουν ανοιχτά. Ο μύθος αυτός αποθαρρύνει τα παιδιά από το να ζητήσουν βοήθεια για τις δυσκολίες τους, ενώ τα «εγκλωβίζει» σε μια μόνιμη κατάσταση στρες, αφού πλέον νιώθουν άσχημα για το γεγονός ότι νιώθουν άσχημα! Άλλωστε, η ικανότητα ενός ατόμου να αναγνωρίζει και να αποδέχεται τα συναισθήματά του, θετικά και αρνητικά, βοηθά στην καλή ψυχική υγεία.

    6. Δείξτε πίστη στις ικανότητές του. Με τη συμπεριφορά σας δώστε του να καταλάβει ότι πιστεύετε πως μπορεί να τα καταφέρει μόνο του. Μη βιαστείτε να λύσετε εσείς τα δικά του προβλήματα, αλλά στηρίξτε το στην προσπάθειά του να επιλύσει τα θέματά του. Η δική σας ενίσχυση και επιβεβαίωση προσφέρει στο παιδί τη δύναμη που χρειάζεται για να αντιμετωπίσει στρεσογόνες καταστάσεις. Αντίθετα, η επίλυση των δύσκολων καταστάσεων από εσάς, παρότι άμεσα αποτελεί την πιο εύκολη λύση, μακροπρόθεσμα οδηγεί σε αδυναμία του παιδιού να στηριχτεί στα πόδια του.

    7. Δώστε εσείς το καλό παράδειγμα. Πρέπει πρώτα να μάθετε εσείς να αντιμετωπίζετε τα προβλήματά σας, να τα εντοπίζετε, να κατεβάζετε ιδέες, να αξιολογείτε τις πιθανές συνέπειες και να μάθετε να φτιάχνετε ένα πρόγραμμα με σκοπό να βοηθήσετε τον εαυτό σας να αντεπεξέλθει σε έντονες καταστάσεις. Μόνο έτσι η συμπεριφορά σας θα αποτελέσει καλό παράδειγμα για το παιδί και θα το βοηθήσει να αντιμετωπίζει σωστά και χωρίς άγχος ό,τι συμβαίνει στη ζωή του.

    8. Αφήστε το να παίξει. Το παιχνίδι έχει καταπληκτικές εκπαιδευτικές ιδιότητες, καθώς ενδυναμώνει τις νοητικές ικανότητες του παιδιού, όπως είναι η γλώσσα, η μνήμη, η λογική σκέψη και η δημιουργικότητα, ενώ το δυαδικό ή ομαδικό παιχνίδι αυξάνει τις κοινωνικές του δεξιότητες. Το παιχνίδι, όμως, έχει και «θεραπευτικές» ιδιότητες. Μέσα από τις ιστορίες που φτιάχνει το παιδί έχει τη δυνατότητα να αναπαραστήσει τους προβληματισμούς του, να επιλύσει συγκρούσεις, να εκτονώσει το άγχος του και να επιδιορθώσει καταστάσεις. Για παράδειγμα, ένα παιδί μπορεί να αισθάνεται άσχημα να συζητήσει με τη μητέρα του ότι στο σχολείο η δασκάλα το πρόσβαλε επειδή δεν ήξερε το μάθημα. Στο παιχνίδι του, όμως, μπορεί να αναπαράγει το περιστατικό, να εκφράσει τα συναισθήματα του θυμού, της θλίψης ή της απογοήτευσης που εκείνη τη στιγμή κατέπνιξε και πιθανόν να δώσει μια άλλη θετική λύση (π.χ. λέει το μάθημα καταπληκτικά και η δασκάλα το επιβραβεύει), αποκαθιστώντας έτσι την ψυχική του ηρεμία.

    Πώς θα καταλάβετε ότι είναι αγχωμένο;

    Το στρες εκδηλώνεται με διάφορα συμπτώματα: στη συμπεριφορά και στην υγεία του παιδιού.

    Αλλαγές στη συμπεριφορά 

    • Απομόνωση: Το παιδί αποσύρεται από τις συνηθισμένες παιδικές του παρέες και προτιμά να περνά τις περισσότερες ώρες μόνο του. Αν το περιβάλλον του σπιτιού δεν σας βοηθά να προσδιορίσετε κάτι τέτοιο, πάρτε πληροφορίες για τη συμπεριφορά του παιδιού στο χώρο του σχολείου. Η δασκάλα μπορεί να σας προσφέρει ουσιαστική βοήθεια.
    • Επιθετικότητα: Εμφανίζει συχνά επιθετική συμπεριφορά απέναντι στα υπόλοιπα παιδιά του σχολείου ή του περιβάλλοντός του. Αν δεν υπάρχει άλλο αδελφάκι στην οικογένεια ή παιδιά στο άμεσο οικογενειακό περιβάλλον αναζητήστε πληροφορίες από τους γονείς των άλλων παιδιών.
    • Δεν συμμετέχει σε δραστηριότητες: Προτιμά να κάθεται άπραγο παρά να συμμετέχει σε άλλες δραστηριότητες και κυρίως στα παιχνίδια των συνομηλίκων του (κάτι που τα παιδιά σχεδόν ποτέ δεν αποφεύγουν). Παρατηρήστε αν περνά πολλές ώρες χωρίς να κάνει ουσιαστικά τίποτα ή αν είναι υπερβολικά αφηρημένο.
    • Έχει «φοβίες»: Είναι φυσικό πολλά παιδιά να φοβούνται το σκοτάδι ή να τρομάζουν από έναν αλλόκοτο θόρυβο. Οι «φοβίες», όμως, είναι φόβοι υπερβολικοί και ανεπίτρεπτοι, ακόμη και για τα μικρά παιδιά. Δεν είναι δυνατόν ένα παιδί έξι χρόνων να φοβάται, για παράδειγμα, την κατσαρόλα γιατί μπορεί μόλις την ανοίξει να ξεπηδήσει κάποιο τέρας.
    • Έχει αϋπνίες: Είναι αφύσικο για κάθε παιδί από την προσχολική ηλικία μέχρι και την εφηβεία να έχει αϋπνίες, να αργεί να κοιμηθεί ή να ξυπνά πολύ νωρίς το πρωί. Οι δυσκολίες στον ύπνο μπορεί να είναι «προάγγελος» χρόνιας κόπωσης ή άλλων ψυχολογικών προβλημάτων, όταν όμως συνοδεύονται από τα παραπάνω συμπτώματα, τότε μάλλον σημαίνουν ότι το παιδί υποφέρει από έντονο στρες.

    Σωματικά συμπτώματα: 

    • Πόνος στην κοιλιά: Είναι πολύ συνηθισμένο για τα παιδιά να παραπονιούνται ότι πονά η κοιλίτσα τους. Πολλές φορές αυτός ο πόνος δηλώνει ένα μικρό παράπονο ή μια ανάγκη για προσοχή ή ακόμη και κάποια ένταση που δημιουργήθηκε στο χώρο του νηπιαγωγείου ή του σχολείου. Όταν όμως ο πόνος αυτός επαναλαμβάνεται χωρίς να υπάρχει κάποιο άλλο παθολογικό αίτιο, τότε πρέπει να αναζητηθεί η ρίζα του σε μια πιθανή κατάσταση στρες.
    • Σφίξιμο στο στήθος: Πρόκειται για το προκάρδιο άλγος, το σφίξιμο δηλαδή που αισθανόμαστε συχνά στην περιοχή γύρω από την καρδιά, όταν είμαστε υπό πίεση. Σε ένα μικρό παιδί αυτός ο πόνος δεν μπορεί να δηλώνει παρά την ένταση που προκαλείται από μια δυσάρεστη συναισθηματική ή ψυχολογική κατάσταση. Οι πιθανότητες να πρόκειται για καρδιακό πρόβλημα είναι απειροελάχιστες.
    • Δύσπνοια: Πολλές φορές το παιδάκι που αγχώνεται και υποφέρει παρουσιάζει δυσκολίες στην αναπνοή ή μια κατάσταση σαν είναι μόνιμα λαχανιασμένο.
    • Εμφανίζει τικ, ψευδίζει, τραυλίζει: Όλα αυτά πρέπει να προσεχτούν ιδιαίτερα, γιατί μπορεί πολύ συχνά να γίνουν και αιτίες χλευασμού και κοροϊδίας από τα άλλα παιδιά, μια κατάσταση που θα επιδεινώσει κάποιο πρόβλημα που μπορεί να προϋπάρχει.
    • Συχνοί εμετοί: Οι επαναλαμβανόμενοι εμετοί που δεν έχουν σχέση με κάποια ασθένεια είναι ένα πολύ συχνό σημάδι του στρες. Χαρακτηριστικό των εμετών αυτών είναι ότι εμφανίζονται λίγη ώρα πριν το παιδί αντιμετωπίσει μια δύσκολη ή δυσάρεστη γι” αυτό κατάσταση (π.χ. πριν πάει στο σχολείο, πριν πάει στο γιατρό κ.λπ.)
    • Ενούρηση: Σε περιπτώσεις έντονου άγχους είναι πιθανόν το παιδί να επιστρέψει σε προηγούμενα στάδια της ανάπτυξής του παρουσιάζοντας ενούρηση συνήθως νυχτερινή. Εφόσον έχουν αποκλειστεί ιατρικοί λόγοι, πρόκειται για μια σαφή ένδειξη έντονου ψυχολογικού στρες, το οποίο το παιδί αδυνατεί να κατανοήσει και να χειριστεί.
    Με τη συνεργασία του Αντώνη Κακούρου (παιδοψυχίατρος).
    Περισσότερα

    Τι πρέπει να έχει μάθει το παιδί σας μέχρι να γίνει 4 ετών

    Οι σύγχρονοι γονείς είναι γεμάτοι άγχη και ανησυχία για την ομαλή ανάπτυξη και την ορθή εξέλιξη του παιδιού τους. Από το πόσο επικοινωνιακό είναι και κατά πόσο μπορεί να προστατεύσει τον εαυτό του, μέχρι το ποιες δεξιότητες πρέπει να έχει κατακτήσει, τα ορόσημα της ανάπτυξής του είναι ζητήματα που κάνουν τους γονείς να ρωτούν, να διαβάζουν και να ανησυχούν. Ιδού, λοιπόν, όλες οι γνώσεις και οι ικανότητες που πρέπει το παιδί σας να έχει κατακτήσει, πριν κλείσει τα τέσσερα χρόνια.

    Κάλυψη (πολύ) βασικών αναγκών

    Τα παιδιά μέχρι τα 4 έτη είναι σε θέση να καλύπτουν μόνα τους βασικές ανάγκες, ούτως ώστε να μπορούν σιγά-σιγά να οδηγηθούν στο δρόμο της (σχετικής) αυτονόμησης –και της εισόδου τους στη ζωή του νηπιαγωγείου. Τα παιδιά, λοιπόν, έως τεσσάρων ετών, πρέπει να ξέρουν:

    Να ντύνονται σχεδόν μόνα τους. Με λίγη βοήθεια από τη μαμά και το μπαμπά, ένα παιδί στα τέσσερά του χρόνια, μπορεί να μάθει να ντύνεται και να γδύνεται, αλλά και να βάζει τα παπούτσια του. Το να δένουν τα κορδόνια τους είναι… αποστολή πιο απαιτητική. Αν ωστόσο έχετε το κέφι να δείξετε στο παιδί πώς να το κάνει, μπορείτε να συμβουλευτείτε σχετικό μας άρθρο, που δείχνει τον ευκολότερο τρόπο.

    Να πλένουν τα δόντια και τα χέρια τους. Αρχικά με την καθοδήγησή σας και αργότερα μόνα τους, τα παιδιά αυτής της ηλικίας είναι -σύμφωνα με τους ειδικούς- έτοιμα να φροντίζουν μόνα τους την υγιεινή τους.
    Αρχίστε να του μαθαίνετε πώς να κάνει μπάνιο. Θα πρέπει να βρίσκεστε κάπου εκεί γύρω για να μην αδειάσει όλο το αφρόλουτρο και να μην κάνει μπάνιο και το… μπάνιο, αλλά τα τέσσερα έτη είναι μια ηλικία κατά την οποία τα παιδιά μπορούν να μάθουν τις βασικές κινήσεις για το λούσιμο και το σαπούνισμα.

    Να τρώνε μόνα τους (και… αξιοπρεπώς). Σίγουρα θα λερωθεί λιγάκι -αφού οι κινητικές του δεξιότητες δεν είναι ακόμη εντελώς ανεπτυγμένες- αλλά μέχρι τα τέσσερα, το παιδί πρέπει να ξέρει να χειρίζεται σωστά το πιρούνι και να μην παίζει με το φαγητό του (ή, τουλάχιστον, να μην παίζει με το φαγητό του όλη την ώρα, κωλυσιεργώντας).

    Να πηγαίνουν στην τουαλέτα –με μια βοήθεια στο σκούπισμα. Τόσο αγόρια, όσο και κορίτσια, πρέπει να ξέρουν να κατεβάζουν παντελόνι και εσώρουχο και να κάνουν τσίσα τους χωρία βοήθεια. Όταν η επίσκεψη στην τουαλέτα είναι πιο… βρώμικη, τότε η μαμά και ο μπαμπάς είναι ακόμη απαραίτητοι.

    Σε σχέση με το σπίτι

    Τα τέσσερα έτη είναι η κατάλληλη ηλικία για να αναλάβουν τα παιδιά ορισμένες μικρές ευθύνες, συμμετέχοντας στα του νοικοκυριού και διορθώνοντας την ακαταστασία που προκάλεσαν. Έτσι, θα μάθουν να συνεργάζονται με την ομάδα -που, εν προκειμένω, λέγεται οικογένεια- και να παίρνουν πρωτοβουλίες.

    Μάζεμα παιχνιδιών. Το δωμάτιο δεν θα είναι όπως αν το είχατε τακτοποιήσει εσείς, αλλά αυτό δεν πρέπει να σας νοιάζει. Δώστε στο παιδί την ευκαιρία να ωριμάσει (τηρουμένων, εννοείται των αναλογιών) και να αναλάβει μικρό-δουλειές που αφορούν το χώρο του.

    Βοήθεια στο τραπέζι. Ένα τετράχρονο πιτσιρίκι είναι σε θέση να βοηθήσει στο στρώσιμο του τραπεζιού, αλλά και στο μάζεμα. Διδάξτε από μικρή ηλικία στο παιδί να πηγαίνει –τουλάχιστον- το πιάτο και το ποτήρι του στον νεροχύτη.

    Βοήθεια στο καθάρισμα του σπιτιού. Φυσικά, δεν μπορείτε να περιμένετε από ένα τετράχρονο να βάλει σίδερο ή φτιάξει κανελόνια με κιμά, μπορείτε όμως να καθαρίζετε το σπίτι μαζί, βάζοντας μουσική που σας αρέσει και αναθέτοντάς του δουλειές (ανώδυνες!) όπως το να βάλει τα ρούχα του στα άπλυτα ή να ποτίσει τα λουλούδια.

    Κρέμασμα και δίπλωμα ρούχων. Δείξτε στο παιδί πού και πώς να κρεμάει το μπουφάν και τα ρούχα του, αλλά και πώς να σκουπίζει τα πόδια του πριν μπει στο σπίτι.

    Κινητικές δεξιότητες

    Μπορεί να κρατήσει σωστά μολύβι και μαρκαδόρους και να ζωγραφίσει στοιχειωδώς. Μέχρι την ηλικία των τεσσάρων, τα παιδιά πρέπει να μπορούν να χειρίζονται σχετικά επιδέξια τα μολύβια και τους μαρκαδόρους και οι ζωγραφιές τους να είναι στοιχειωδώς κατανοητές.

    Να κουμπώνει το παντελόνι του ή να ανεβάζει και να κατεβάζει ένα φερμουάρ. Θα του πάρει λίγη περισσότερη ώρα -και, αν βιάζεστε, θα πρέπει να επιστρατεύσετε αρκετή υπομονή- αλλά ένα παιδί αυτής της ηλικίας, μπορεί να κουμπώσει μόνο τη ζακέτα του και να βάλει τη ζώνη του.

    Να ανεβαίνει και να κατεβαίνει σκάλες με μικρή βοήθεια. Πάντα υπό την στενή σας επίβλεψη (πρέπει να είστε μπροστά του, όταν κατεβαίνετε και πίσω του όταν ανεβαίνετε), το παιδί πρέπει να μπορεί να ανέβει και να κατέβει τις σκάλες χωρίς φόβο.

    Να μπορεί να χτυπάει παλαμάκια ρυθμικά. Σύμφωνα με τους αναπτυξιολόγους, τα τετράχρονα παιδιά, πρέπει να είναι σε θέση να κρατήσουν έναν πολύ απλό ρυθμό χτυπώντας παλαμάκια.

    Κοινωνική ανάπτυξη

    Υποχώρηση του φόβου αποχωρισμού. Μέχρι την ηλικία των τεσσάρων, το παιδί σας πρέπει να έχει μειώσει το άγχος αποχωρισμού και να μην νιώθει μεγάλη ανασφάλεια όταν, για παράδειγμα, βγαίνετε και το αφήνετε με τους παππούδες ή κάποιον φροντιστή.

    Αίσθηση κινδύνου. Τα παιδιά αυτής της ηλικίας, πρέπει να έχουν αρχίσει να αντιλαμβάνονται τους κινδύνους που ενέχουν ορισμένες επιλογές ή κινήσεις τους. Πρέπει, φερ’ ειπείν, να έχουν μάθει να κοιτάζουν δεξιά και αριστερά πριν διασχίσετε ένα δρόμο ή να μην περπατούν επικίνδυνα κοντά στην θάλασσα, όταν κάνετε βόλτα σε ένα λιμάνι.

    Ομαλό παιχνίδι με άλλα παιδιά. Οι κοινωνικές δεξιότητες ενός παιδιού τεσσάρων χρονών, του επιτρέπουν να παίζει με άλλα παιδιά, χωρίς να χρειάζεται διαρκή επίβλεψη. Μέχρι τότε, πρέπει να έχει μάθει να μοιράζεται και να επιλέγει μόνο του το παιχνίδι ή την δραστηριότητα που το ευχαριστεί.

    Εκφράζει τη δυσαρέσκειά του περισσότερο με λόγια, παρά με κλάμα. Το παιδί μεγαλώνοντας αντιλαμβάνεται ότι όταν κάτι το απογοητεύει, το στενοχωρεί ή το θυμώνει, μπορεί να το εξωτερικεύσει μιλώντας (έστω, γκρινιάζοντας) χωρίς ξεσπάσματα και κρίσεις θυμού.

    Προσπαθεί να ανακαλύψει τον κόσμο. Όσο τα χρόνια περνούν, η αλληλεπίδραση των παιδιών με τον κόσμο αυξάνεται. Έως τα τέσσερα, ένα παιδί πρέπει να ενδιαφέρεται να λύσει κάποια απ” τα μυστήρια του κόσμου, κάνοντας συχνές ερωτήσεις στους ενήλικες για τα ζώα, τα υλικά, τους ανθρώπους, τα στοιχεία της φύσης κ.ο.κ.

    Περισσότερα

    Οι καλύτερες δραστηριότητες για παιδιά ανά ηλικία

    Οι καλύτερες δραστηριότητες για παιδιά ανά ηλικία

    Αναρωτιέστε αν το παιδί σας είναι έτοιμο να ξεκινήσει μαθήματα χορού, κολύμβηση ή κιθάρα; Δείτε πώς να επιλέγετε δραστηριότητες για το παιδί σας ανάλογα με την ηλικία του.

    Έχετε στο σπίτι μία εκκολαπτόμενη μπαλαρίνα ή έναν επιδέξιο κολυμβητή; Συμβαίνει σε πολλούς γονείς να θέλουν να «γράψουν» το παιδί τους σε κάποιο αντίστοιχο μάθημα με την πρώτη ευκαιρία που θα δείξει το ελάχιστο ενδιαφέρον ή ταλέντο σε μία δραστηριότητα, είναι όμως σημαντικό να γνωρίζετε ποιες από αυτές τις δραστηριότητες είναι κατάλληλες για την ηλικία του παιδιού.

    Οι καλύτερες δραστηριότητες για παιδιά ανά ηλικία

    Δείτε τι έχουν να προσφέρουν στο παιδί σας κάποιες από τις δημοφιλέστερες δραστηριότητες και ποιες είναι κατάλληλες για κάθε ηλικία:

    Από 6 μηνών

    Μαμά και μωρό

    Πολλά κέντρα δημιουργικής απασχόλησης διαθέτουν ψυχαγωγικά προγράμματα για μωρά και τις μαμάδες τους, τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν δημιουργικό-μουσικό παιχνίδι ή μαθήματα yoga (βλέπε: Ωδεία Φίλιππος Νάκας, Πολιτιστικό Κέντρο Ακαδήμεια, Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών). Σκοπός αυτών των τμημάτων είναι η κοινωνικοποίηση, τόσο της μαμάς όσο και του μωρού, αλλά και η ακόμα πιο στενή επαφή τους.

    Κολύμβηση

    Έχουμε ξαναμιλήσει για τα μαθήματα baby swimming και τα οφέλη που μπορεί να έχουν για μωρά ακόμα και από 6 μηνών (δείτε αναλυτικά στα Σχετικά Άρθρα στο τέλος). Έχετε, ωστόσο, υπ’όψιν ότι επίσημα μαθήματα κολύμβησης δε μπορούν να ξεκινήσουν πριν το παιδί γίνει 4 ετών.

    Από 2 ετών

    Καλλιτεχνικά εργαστήρια

    Η τέχνη είναι ωφέλιμη για παιδιά κάθε ηλικίας. Ειδικά για τα νήπια που ακόμα αναπτύσσουν τις επικοινωνιακές τους ικανότητες τα προγράμματα εικονικών τεχνών είναι χρήσιμα στο να τα βοηθούν να εκφράζονται καλύτερα. Μέσω της τέχνης τα παιδιά μαθαίνουν να σχετίζονται με τον κόσμο γύρω τους και εξοικειώνονται με την δημιουργική σκέψη.
    Φυσικά, δεν προορίζονται όλα τα καλλιτεχνικά εργαστήρια για παιδιά από 2 ετών. Κάποια μπορεί να είναι κατάλληλα για μεγαλύτερα παιδιά. Γι’αυτό θα πρέπει πάντα να ρωτάτε σε ποιες ηλικίες απευθύνεται το κάθε πρόγραμμα. Για παιδιά από 2 ετών αναζητήστε προγράμματα που να διδάσκουν τα βασικά (σχήμα, χρώμα και υφή) και να χρησιμοποιούν κατάλληλα υλικά (π.χ. χοντρά μολύβια και μαλακά υλικά).

    Από 3 ετών

    Γυμναστική

    Η γυμναστική βοηθά τα παιδιά να βελτιώνουν τη δύναμη, την ταχύτητα, την αρμονία, την ισορροπία και την ελαστικότητά τους. Μπορεί, ακόμα, να βοηθήσει ένα παιδιά να αντιμετωπίσει ή και να ξεπεράσει κάποιους φόβους ή που ντρέπεται να συμμετέχει σε ομαδικά αθλήματα.

    Από την ηλικία των 3 ετών τα παιδιά μπορούν να ξεκινήσουν να γυμνάζονται με τον παραδοσιακό τρόπο, π.χ. τρέξιμο ή σχοινάκι, όμως αν αναζητάτε κάποιο ανταγωνιστικό είδος γυμναστικής για το παιδί, οι ειδικοί συνιστούν το παιδί να είναι άνω των 6 ετών.

    Χορός

    Είτε επιλέξετε μπαλέτο είτε χιπ-χοπ ή τζαζ, ο χορός έχει πολλά πλεονεκτήματα για το παιδί. Το διδάσκει βασικά μαθήματα για την ίδια του τη ζωή, όπως το να παίρνει σειρά, να μοιράζεται, να ευθυγραμμίζεται με τα άλλα παιδιά, να ακούει στις οδηγίες, να επαναλαμβάνει, ενώ το βοηθά να ανακαλύψει και την καλλιτεχνική του πλευρά μέσα από δημιουργικές κινήσεις και ασκήσεις φαντασίας. Το μπαλέτο, συγκεκριμένα, είναι το είδος χορού με τη μεγαλύτερη δομή και τυπικότητα, ενώ η τζαζ και το χιπ-χοπ είναι προτιμότερα για άσκηση και έντονη μουσική.

    Μαγειρική

    Υπάρχουν τμήματα μαγειρικής για παιδιά από 3 ετών, αν και γύρω στα 5 τα παιδιά θα είναι πιο ικανά να συμμετέχουν σε αυτά. Τα μαθήματα μαγειρικής μπορούν να βοηθήσουν το παιδί να μάθει να εκτιμά το φαγητό και να εκφράζει την δημιουργικότητά του. Επίσης, το βοηθά να μετρά και να υπολογίζει πράγματα, αλλά και να βάζει τα υλικά σε σειρά την ώρα του μαγειρέματος. Επιπλέον, με τον τρόπο αυτά εξοικειώνονται τα παιδιά με πολλές τροφές, που πιθανώς δεν υπάρχουν στο σπίτι τους, και ξεπερνούν τις ιδιοτροπίες τους στο φαγητό.

    Πολεμικές τέχνες

    Μαθήματα πολεμικών τεχνών ξεκινούν από πολύ μικρές ηλικίες, από 3 ή 4 έτη, ωστόσο σε αυτά τα παιδιά διδάσκονται τα πολύ βασικά, καθώς και το πώς να υπακούν σε εντολές. Συγκεκριμένες κινήσεις αλλά και την φιλοσοφία της κάθε πολεμικής τέχνης μαθαίνουν τα παιδιά μετά τα 5 τους χρόνια.

    Τα πλεονεκτήματα των πολεμικών τεχνών είναι πολλά: Αυξάνουν την αυτοπεποίθηση των παιδιών και τα διδάσκουν πειθαρχία, σεβασμό και το να ακούν και να ακολουθούν οδηγίες. Ακόμα, μαθαίνουν αυτοάμυνα και πιθανώς σωστούς τρόπους για να αντιμετωπίσουν πιθανές επιθέσεις εκφοβισμού. Μία καλή πολεμική τέχνη μαθαίνει το παιδί να έχει κουράγιο, να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες και να μην τα παρατά στα δύσκολα, ενώ ταυτόχρονα προσφέρει ολοκληρωμένη εξάσκηση σε όλο το σώμα.

    Θέατρο

    Κάποια προγράμματα θεατρικού παιχνιδιού -περισσότερο παρά θεατρικού μαθήματος- απευθύνονται σε παιδιά από 4 ετών. Κανονικά μαθήματα θεάτρου μπορεί να ξεκινήσει ένα παιδί από 6 ή 7 ετών, οπότε μπορεί και να απομνημονεύσει διαλόγους για θεατρικά σκετσάκια.

    Με την συμμετοχή του παιδιού σε θεατρικές ομάδες βελτιώνεται η αυτοπεποίθησή του, η αίσθηση της φαντασίας και η αυτό-έκφραση. Μάλιστα, πρόκειται για μία δραστηριότητα που ωφελεί τόσο τα ντροπαλά όσο και τα παιδιά που τους αρέσει να βρίσκονται επί σκηνής.

    Από 5 ετών

    Πιάνο

    Η εξοικείωση του παιδιού με τη μουσική σε μικρή ηλικία έχει πολλά οφέλη, και το πιάνο είναι ένα από τα όργανα που βοηθούν τα παιδιά να κατανοήσουν τη μουσική και να μάθουν πως με την εξάσκηση γίνονται όλο και καλύτεροι, αποκτώντας περισσότερη αυτοπεποίθηση, ακόμα και για να παίξουν ένα τραγούδι μπροστά σε άλλους. Είναι ένα όργανο που απαιτεί συνέπεια και αφοσίωση και το να αναπτύξει ένα παιδί αυτά τα χαρακτηριστικά θα είναι χρήσιμο και για την υπόλοιπη ζωή του.

    Ποδόσφαιρο

    Κάποιες «ποδοσφαιρικές» φιγούρες μπορούν να μάθουν ακόμα και παιδιά 2 ή 3 ετών, όμως θα χρειαστεί να φτάσουν τα 5 για να μπορέσουν να γίνουν μέλη μιας παιδικής ποδοσφαιρικής ομάδας και να παρακολουθούν συστηματικά τις προπονήσεις. Το ποδόσφαιρο βοηθά τα παιδιά να αναπτύξουν αντοχή στο τρέξιμο, συντονισμό ματιού-ποδιού και ευκινησία. Κυρίως, όμως, διδάσκει τα παιδιά να επικοινωνούν και συνεργάζονται με τους άλλους, προκειμένου να πετύχουν έναν κοινό στόχο.

    Μπάσκετ

    Όπως και στο ποδόσφαιρο έτσι και στο μπάσκετ, πριν την ηλικία των 5 ετών δεν έχει βρεθεί να ωφελεί σημαντικά τα παιδιά, αλλά και στα 5 το όφελος του συγκεκριμένου αθλήματος είναι ότι βρίσκεται το παιδί με τους φίλους του και διασκεδάζει. Από εκείνη την ηλικία και μετά μπορούν να μπουν σταδιακά τα θεμέλια του αθλήματος, ενώ το αίσθημα του ανταγωνισμού θα έρθει από τα 8 χρόνια και μετά.

    Όσο για τα οφέλη του μπάσκετ; Πρόκειται για μία εξαιρετική μορφή άσκησης που ενισχύει την αντοχή, τον συντονισμό ματιού-χεριού και την ισορροπία, ενώ είναι καλή επιλογή για παιδιά που θέλουν να είναι ενεργά καθ’όλη την διάρκεια του σπιτιού. Τέλος, όπως κάθε ομαδικό παιχνίδι, το μπάσκετ βοηθά τα παιδιά να δουλεύουν καλά με την ομάδα τους.

    Yoga

    Η Yoga είναι μία μετριοπαθής άσκηση που βοηθά τα παιδιά να γνωρίζουν καλύτερα το σώμα τους και τον τρόπο που κινούνται. Μαθαίνουν να αναπνέουν σωστά, να χαλαρώνουν και να φροντίζουν τον εαυτό τους. Οι δάσκαλοι yoga επισημαίνουν ότι βοηθά τα παιδιά στην αυτοσυγκέντρωσή τους, στη συμπεριφορά τους, ενώ τους μειώνει το άγχος.
    Τα μαθήματα yoga μπορούν να ξεκινήσουν, μαζί με τη μαμά, ήδη από βρεφική ηλικία. Ωστόσο, το παιδί μόνο του μπορεί συμμετέχει σε κανονική τάξη μετά τα 4 ή 5 χρόνια, καθώς από αυτές τις ηλικίες θα μπορούν να πραγματοποιήσουν σωστά τις στάσεις.

    Τένις

    Το τένις είναι από τα αθλήματα που δεν περιλαμβάνουν συγκρούσεις και επαφή με τον αντίπαλο, καθώς και από αυτά που βελτιώνουν τον συντονισμό ματιού-χεριού, την ευκινησία και την ισορροπία. Και παρόλο που πρόκειται για ατομικό άθλημα, το παιδί διδάσκεται το αθλητικό πνεύμα.

    Το άθλημα αυτό συνιστάται σε παιδιά άνω των 5 ή 6 ετών που έχουν πλέον αποκτήσει την σωματική διάπλαση για να ανταπεξέλθουν στις στάσεις και τις κινήσεις του τένις. Σημαντικό είναι, επίσης, το παιδί να έχει την σωστή ρακέτα για το σώμα του πριν ξεκινήσει μαθήματα τένις.

    Από 9 ετών

    Τραγούδι

    Εκτός κι αν πιστεύετε ότι έχετε ένα παιδί-θαύμα στο τραγούδι, περιμένετε να φτάσει 9 ετών πριν ξεκινήσει σοβαρά μαθήματα ορθοφωνίας και τραγουδιού. Γιατί; Επειδή από αυτή την ηλικία θα είναι πιο εύκολο να συγκεντρωθεί στη μελωδία για πολλή ώρα και να εκτελεί ταυτόχρονα σωστές αναπνοές, και γιατί καθώς ακόμα οι φωνητικές του χορδές αναπτύσσονται δεν θέλετε να τις κουράσετε υπερβολικά. Όταν, μάλιστα, ξεκινήσει το παιδί σας μαθήματα τραγουδιού, φροντίστε να επιλέξετε έναν καθηγητή που δεν θα το πιέζει υπερβολικά και θα κάνει το μάθημα διασκέδαση.

    Στα πλεονεκτήματα του να μάθει να τραγουδά το παιδί σας περιλαμβάνεται η βελτίωση του δείκτη νοημοσύνης του, σύμφωνα με επιστημονική έρευνα, ενώ ταυτόχρονα βελτιώνει και την αυτοπεποίθηση του παιδιού καθώς και την ικανότητά του να εκφράζεται.

    Περισσότερα
  • Παραμύθι @ Facebook

  • Ζητήστε προσφορά

  • Στοιχεία Επικοινωνίας

    «ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΔΙΧΩΣ ΤΕΛΟΣ»

    40 Εκκλησιών 3
    (Έναντι ΣΟΑ Ορεστιάδας)
    68200 Ορεστιάδα

    τηλ. 25520-21440

    κιν. 6974 360 200

    email:
    info@paramithi.info

    website:
    www.paramithi.info

    facebook: facebook.com/paramithi.info

  • Βρείτε μας στο χάρτη